៥. ឧបញ្ញាតសុត្តវណ្ណនា

៥. បញ្ចមេ ឥមញ្ហិ ធម្មទ្វយន្តិ កុសលេសុ ធម្មេសុ អសន្តុដ្ឋិតា, បធានស្មិំ អនោសក្កនសង្ខាតំ ធម្មទ្វយំ. ឥមិនាតិ ‘‘អសន្តុដ្ឋិតា កុសលេសុ ធម្មេសូ’’តិ វចនេន. ឥមំ ទីបេតីតិ ‘‘យាវ សោ ឧប្បជ្ជតិ, ន តាវាហំ សន្តុដ្ឋោ អហោសិ’’ន្តិ ឯតំ បរិយន្តំ កត្វា វក្ខមានត្ថំ ទីបេតិ. បធានស្មិន្តិ វីរិយារម្ភេ. ឥមមត្ថន្តិ ‘‘បធានស្មិញ្ចា’’តិអាទិនា វុត្តមត្ថំ. វីរិយប្បវាហេ វត្តមានេ អន្តរា ឯវ បដិគមនំ និវត្តនំ បដិវានំ, តទស្ស អត្ថីតិ បដិវានី, ន បដិវានី អប្បដិវានី, តស្ស ភាវោ អប្បដិវានិតា, អនោសក្កនាតិ អាហ ‘‘អប្បដិវានិតាតិ អប្បដិក្កមនា អនោសក្កនា’’តិ. តត្ថ អនោសក្កនាតិ អប្បដិនិវត្តិ.

អាគមនីយបដិបទាតិ សមថវិបស្សនាសង្ខាតា បុព្ពភាគបដិបត្តិ. សា ហិ អាគច្ឆន្តិ វិសេសមធិគច្ឆន្តិ ឯតាយ, អាគច្ឆតិ វា វិសេសាធិគមោ ឯតាយាតិ អាគមនីយា, សា ឯវ បដិបជ្ជិតព្ពតោ បដិបទាតិ អាគមនីយបដិបទា. អប្បដិវានបធានន្តិ ឱសក្កនារហិតប្បធានំ, អន្តរា អនោសក្កិត្វា កតវីរិយន្តិ អត្ថោ.

ឧបញ្ញាតសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.