១០. តតិយកុក្កុដារាមសុត្តំ

២០. បាដលិបុត្តនិទានំ. ‘‘‘ព្រហ្មចរិយំ, ព្រហ្មចរិយ’ន្តិ, អាវុសោ អានន្ទ, វុច្ចតិ. កតមំ នុ ខោ, អាវុសោ, ព្រហ្មចរិយំ, កតមោ ព្រហ្មចារី, កតមំ ព្រហ្មចរិយបរិយោសាន’’ន្តិ? ‘‘សាធុ សាធុ, អាវុសោ ភទ្ទ! ភទ្ទកោ ខោ តេ, អាវុសោ ភទ្ទ, ឧម្មង្គោ, ភទ្ទកំ បដិភានំ, កល្យាណី បរិបុច្ឆា. ឯវញ្ហិ ត្វំ, អាវុសោ ភទ្ទ, បុច្ឆសិ – ‘ព្រហ្មចរិយំ, ព្រហ្មចរិយន្តិ, អាវុសោ អានន្ទ, វុច្ចតិ. កតមំ នុ ខោ, អាវុសោ, ព្រហ្មចរិយំ, កតមោ ព្រហ្មចារី, កតមំ ព្រហ្មចរិយបរិយោសាន’’’ន្តិ? ‘‘ឯវមាវុសោ’’តិ. ‘‘អយមេវ ខោ, អាវុសោ, អរិយោ អដ្ឋង្គិកោ មគ្គោ ព្រហ្មចរិយំ, សេយ្យថិទំ – សម្មាទិដ្ឋិ…បេ… សម្មាសមាធិ. យោ ខោ, អាវុសោ, ឥមិនា អរិយេន អដ្ឋង្គិកេន មគ្គេន សមន្នាគតោ – អយំ វុច្ចតិ ព្រហ្មចារី. យោ ខោ, អាវុសោ, រាគក្ខយោ ទោសក្ខយោ មោហក្ខយោ – ឥទំ ព្រហ្មចរិយបរិយោសាន’’ន្តិ. ទសមំ.

តីណិ សុត្តន្តានិ ឯកនិទានានិ.វិហារវគ្គោ ទុតិយោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ទ្វេ វិហារា ច សេក្ខោ ច, ឧប្បាទា អបរេ ទុវេ;

បរិសុទ្ធេន ទ្វេ វុត្តា, កុក្កុដារាមេន តយោតិ.