១០. នន្ទិយសុត្តំ

១០. សាវត្ថិនិទានំ. អថ ខោ នន្ទិយោ បរិព្ពាជកោ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវតា សទ្ធិំ សម្មោទិ. សម្មោទនីយំ កថំ សារណីយំ វីតិសារេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ. ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ នន្ទិយោ បរិព្ពាជកោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘កតិ នុ ខោ, ភោ គោតម, ធម្មា ភាវិតា ពហុលីកតា និព្ពានង្គមា ហោន្តិ និព្ពានបរាយនា និព្ពានបរិយោសានា’’តិ?

‘‘អដ្ឋិមេ ខោ, នន្ទិយ, ធម្មា ភាវិតា ពហុលីកតា និព្ពានង្គមា ហោន្តិ និព្ពានបរាយនា និព្ពានបរិយោសានា. កតមេ អដ្ឋ? សេយ្យថិទំ – សម្មាទិដ្ឋិ…បេ… សម្មាសមាធិ. ឥមេ ខោ, នន្ទិយ, អដ្ឋ ធម្មា ភាវិតា ពហុលីកតា និព្ពានង្គមា ហោន្តិ និព្ពានបរាយនា និព្ពានបរិយោសានា’’តិ. ឯវំ វុត្តេ នន្ទិយោ បរិព្ពាជកោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម, អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម …បេ… ឧបាសកំ មំ ភវំ គោតមោ ធារេតុ អជ្ជតគ្គេ បាណុបេតំ សរណំ គត’’ន្តិ. ទសមំ.

អវិជ្ជាវគ្គោ បឋមោ.

តស្សុទ្ទានំ –

អវិជ្ជញ្ច ឧបឌ្ឍញ្ច, សារិបុត្តោ ច ព្រាហ្មណោ;

កិមត្ថិយោ ច ទ្វេ ភិក្ខូ, វិភង្គោ សូកនន្ទិយាតិ.