១០. ទុតិយហត្ថបាទោបមសុត្តំ

២៣៧. ‘‘ហត្ថេសុ, ភិក្ខវេ, សតិ អាទាននិក្ខេបនំ ហោតិ; បាទេសុ សតិ អភិក្កមបដិក្កមោ ហោតិ; បព្ពេសុ សតិ សមិញ្ជនបសារណំ ហោតិ; កុច្ឆិស្មិំ សតិ ជិឃច្ឆា បិបាសា ហោតិ. ឯវមេវ ខោ, ភិក្ខវេ, ចក្ខុស្មិំ សតិ ចក្ខុសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ អជ្ឈត្តំ សុខំ ទុក្ខំ…បេ… ជិវ្ហាយ សតិ…បេ… មនស្មិំ សតិ មនោសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ អជ្ឈត្តំ សុខំ ទុក្ខំ…បេ….

‘‘ហត្ថេសុ, ភិក្ខវេ, អសតិ អាទាននិក្ខេបនំ ន ហោតិ; បាទេសុ អសតិ អភិក្កមបដិក្កមោ ន ហោតិ; បព្ពេសុ អសតិ សមិញ្ជនបសារណំ ន ហោតិ; កុច្ឆិស្មិំ អសតិ ជិឃច្ឆា បិបាសា ន ហោតិ. ឯវមេវ ខោ, ភិក្ខវេ, ចក្ខុស្មិំ អសតិ ចក្ខុសម្ផស្សបច្ចយា នុប្បជ្ជតិ អជ្ឈត្តំ សុខំ ទុក្ខំ…បេ… ជិវ្ហាយ អសតិ ជិវ្ហាសម្ផស្សបច្ចយា នុប្បជ្ជតិ…បេ… មនស្មិំ អសតិ មនោសម្ផស្សបច្ចយា នុប្បជ្ជតិ អជ្ឈត្តំ សុខំ ទុក្ខ’’ន្តិ. ទសមំ.

សមុទ្ទវគ្គោ អដ្ឋរសមោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ទ្វេ សមុទ្ទា ពាឡិសិកោ, ខីររុក្ខេន កោដ្ឋិកោ;

កាមភូ ឧទាយី ចេវ, អាទិត្តេន ច អដ្ឋមំ;

ហត្ថបាទូបមា ទ្វេតិ, វគ្គោ តេន បវុច្ចតីតិ.