២. អនិច្ចនិព្ពានសប្បាយសុត្តំ

១៤៧. ‘‘និព្ពានសប្បាយំ វោ, ភិក្ខវេ, បដិបទំ ទេសេស្សាមិ. តំ សុណាថ…បេ… កតមា ច សា, ភិក្ខវេ, និព្ពានសប្បាយា បដិបទា? ឥធ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ ចក្ខុំ អនិច្ចន្តិ បស្សតិ, រូបា អនិច្ចាតិ បស្សតិ, ចក្ខុវិញ្ញាណំ អនិច្ចន្តិ បស្សតិ, ចក្ខុសម្ផស្សោ អនិច្ចោតិ បស្សតិ. យម្បិទំ ចក្ខុសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ អនិច្ចន្តិ បស្សតិ…បេ… ជិវ្ហា អនិច្ចាតិ បស្សតិ, រសា អនិច្ចាតិ បស្សតិ, ជិវ្ហាវិញ្ញាណំ អនិច្ចន្តិ បស្សតិ, ជិវ្ហាសម្ផស្សោ អនិច្ចោតិ បស្សតិ, យម្បិទំ ជិវ្ហាសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ អនិច្ចន្តិ បស្សតិ…បេ… មនោ អនិច្ចោតិ បស្សតិ, ធម្មា អនិច្ចាតិ បស្សតិ, មនោវិញ្ញាណំ អនិច្ចន្តិ បស្សតិ, មនោសម្ផស្សោ អនិច្ចោតិ បស្សតិ, យម្បិទំ មនោសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ អនិច្ចន្តិ បស្សតិ. អយំ ខោ សា, ភិក្ខវេ, និព្ពានសប្បាយា បដិបទា’’តិ. ទុតិយំ.