៨. អជ្ឈត្តទុក្ខហេតុសុត្តំ

១៤១. ‘‘ចក្ខុំ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខំ. យោបិ ហេតុ យោបិ បច្ចយោ ចក្ខុស្ស ឧប្បាទាយ, សោបិ ទុក្ខោ. ទុក្ខសម្ភូតំ, ភិក្ខវេ, ចក្ខុ កុតោ សុខំ ភវិស្សតិ…បេ… ជិវ្ហា ទុក្ខា. យោបិ ហេតុ, យោបិ បច្ចយោ ជិវ្ហាយ ឧប្បាទាយ, សោបិ ទុក្ខោ. ទុក្ខសម្ភូតា, ភិក្ខវេ, ជិវ្ហា កុតោ សុខា ភវិស្សតិ…បេ… មនោ ទុក្ខោ. យោបិ ហេតុ យោបិ បច្ចយោ មនស្ស ឧប្បាទាយ, សោបិ ទុក្ខោ. ទុក្ខសម្ភូតោ, ភិក្ខវេ, មនោ កុតោ សុខោ ភវិស្សតិ! ឯវំ បស្សំ…បេ… ‘ខីណា ជាតិ, វុសិតំ ព្រហ្មចរិយំ, កតំ ករណីយំ, នាបរំ ឥត្ថត្តាយា’តិ បជានាតី’’តិ. អដ្ឋមំ.