៩. អជ្ឈត្តានត្តហេតុសុត្តំ

១៤២. ‘‘ចក្ខុំ, ភិក្ខវេ, អនត្តា. យោបិ ហេតុ, យោបិ បច្ចយោ ចក្ខុស្ស ឧប្បាទាយ, សោបិ អនត្តា. អនត្តសម្ភូតំ, ភិក្ខវេ, ចក្ខុ កុតោ អត្តា ភវិស្សតិ…បេ… ជិវ្ហា អនត្តា. យោបិ ហេតុ យោបិ បច្ចយោ ជិវ្ហាយ ឧប្បាទាយ, សោបិ អនត្តា. អនត្តសម្ភូតា, ភិក្ខវេ, ជិវ្ហា កុតោ អត្តា ភវិស្សតិ…បេ… មនោ អនត្តា. យោបិ ហេតុ យោបិ បច្ចយោ មនស្ស ឧប្បាទាយ, សោបិ អនត្តា. អនត្តសម្ភូតោ, ភិក្ខវេ, មនោ កុតោ អត្តា ភវិស្សតិ! ឯវំ បស្សំ…បេ… ‘ខីណា ជាតិ, វុសិតំ ព្រហ្មចរិយំ, កតំ ករណីយំ, នាបរំ ឥត្ថត្តាយា’តិ បជានាតី’’តិ. នវមំ.