៧. អជ្ឈត្តានិច្ចហេតុសុត្តំ

១៤០. ‘‘ចក្ខុំ, ភិក្ខវេ, អនិច្ចំ. យោបិ ហេតុ, យោបិ បច្ចយោ ចក្ខុស្ស ឧប្បាទាយ, សោបិ អនិច្ចោ. អនិច្ចសម្ភូតំ, ភិក្ខវេ, ចក្ខុ កុតោ និច្ចំ ភវិស្សតិ…បេ… ជិវ្ហា អនិច្ចា. យោបិ ហេតុ, យោបិ បច្ចយោ ជិវ្ហាយ ឧប្បាទាយ សោបិ អនិច្ចោ. អនិច្ចសម្ភូតា, ភិក្ខវេ, ជិវ្ហា កុតោ និច្ចា ភវិស្សតិ…បេ… មនោ អនិច្ចោ. យោបិ, ភិក្ខវេ, ហេតុ យោបិ បច្ចយោ មនស្ស ឧប្បាទាយ, សោបិ អនិច្ចោ. អនិច្ចសម្ភូតោ, ភិក្ខវេ, មនោ កុតោ និច្ចោ ភវិស្សតិ! ឯវំ បស្សំ, ភិក្ខវេ, សុតវា អរិយសាវកោ ចក្ខុស្មិម្បិ និព្ពិន្ទតិ…បេ… ជិវ្ហាយបិ និព្ពិន្ទតិ…បេ… និព្ពិន្ទំ វិរជ្ជតិ; វិរាគា វិមុច្ចតិ; វិមុត្តស្មិំ វិមុត្តមិតិ ញាណំ ហោតិ. ‘ខីណា ជាតិ, វុសិតំ ព្រហ្មចរិយំ, កតំ ករណីយំ, នាបរំ ឥត្ថត្តាយា’តិ បជានាតី’’តិ. សត្តមំ.