៦. ទុតិយនតុម្ហាកំសុត្តំ

១៣៩. ‘‘យំ, ភិក្ខវេ, ន តុម្ហាកំ, តំ បជហថ. តំ វោ បហីនំ ហិតាយ សុខាយ ភវិស្សតិ. កិញ្ច, ភិក្ខវេ, ន តុម្ហាកំ? រូបា, ភិក្ខវេ, ន តុម្ហាកំ; តេ បជហថ. តេ វោ បហីនា ហិតាយ សុខាយ ភវិស្សន្តិ. សទ្ទា… គន្ធា… រសា… ផោដ្ឋព្ពា… ធម្មា ន តុម្ហាកំ; តេ បជហថ. តេ វោ បហីនា ហិតាយ សុខាយ ភវិស្សន្តិ. សេយ្យថាបិ, ភិក្ខវេ, យំ ឥមស្មិំ ជេតវនេ…បេ… ឯវមេវ ខោ, ភិក្ខវេ, រូបា ន តុម្ហាកំ; តេ បជហថ. តេ វោ បហីនា ហិតាយ សុខាយ ភវិស្សន្តី’’តិ. ឆដ្ឋំ.