១១. ពាហិរទុក្ខហេតុសុត្តំ

១៤៤. ‘‘រូបា, ភិក្ខវេ, ទុក្ខា. យោបិ ហេតុ, យោបិ បច្ចយោ រូបានំ ឧប្បាទាយ, សោបិ ទុក្ខោ. ទុក្ខសម្ភូតា, ភិក្ខវេ, រូបា កុតោ សុខា ភវិស្សន្តិ! សទ្ទា… គន្ធា… រសា… ផោដ្ឋព្ពា… ធម្មា ទុក្ខា. យោបិ ហេតុ, យោបិ បច្ចយោ ធម្មានំ ឧប្បាទាយ, សោបិ ទុក្ខោ. ទុក្ខសម្ភូតា, ភិក្ខវេ, ធម្មា កុតោ សុខា ភវិស្សន្តិ! ឯវំ បស្សំ…បេ… ‘ខីណា ជាតិ, វុសិតំ ព្រហ្មចរិយំ, កតំ ករណីយំ, នាបរំ ឥត្ថត្តាយា’តិ បជានាតី’’តិ. ឯកាទសមំ.