៧. បដិសល្លានសុត្តំ

១០០. ‘‘បដិសល្លានេ [បដិសល្លានំ (សី. បី. ក.), បដិសល្លីនា (ស្យា. កំ.)], ភិក្ខវេ, យោគមាបជ្ជថ. បដិសល្លីនោ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ យថាភូតំ បជានាតិ. កិញ្ច យថាភូតំ បជានាតិ? ‘ចក្ខុ អនិច្ច’ន្តិ យថាភូតំ បជានាតិ; ‘រូបា អនិច្ចា’តិ យថាភូតំ បជានាតិ; ‘ចក្ខុវិញ្ញាណំ អនិច្ច’ន្តិ យថាភូតំ បជានាតិ; ‘ចក្ខុសម្ផស្សោ អនិច្ចោ’តិ យថាភូតំ បជានាតិ. ‘យម្បិទំ ចក្ខុសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ អនិច្ច’ន្តិ យថាភូតំ បជានាតិ…បេ… ‘យម្បិទំ មនោសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ អនិច្ច’ន្តិ យថាភូតំ បជានាតិ. បដិសល្លានេ, ភិក្ខវេ, យោគមាបជ្ជថ. បដិសល្លីនោ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ យថាភូតំ បជានាតី’’តិ. សត្តមំ.