១. អានន្ទសុត្តំ

៨៣. សាវត្ថិនិទានំ. តត្រ ខោ អាយស្មា អានន្ទោ ភិក្ខូ អាមន្តេសិ – ‘‘អាវុសោ, ភិក្ខវេ’’តិ. ‘‘អាវុសោ’’តិ ខោ តេ ភិក្ខូ អាយស្មតោ អានន្ទស្ស បច្ចស្សោសុំ. អាយស្មា អានន្ទោ ឯតទវោច –

‘‘បុណ្ណោ នាម, អាវុសោ, អាយស្មា មន្តាណិបុត្តោ [មន្តានិបុត្តោ (ក. សី. ស្យា. កំ. បី. ក.)] អម្ហាកំ នវកានំ សតំ ពហូបការោ ហោតិ. សោ អម្ហេ ឥមិនា ឱវាទេន ឱវទតិ – ‘ឧបាទាយ, អាវុសោ អានន្ទ, អស្មីតិ ហោតិ, នោ អនុបាទាយ. កិញ្ច ឧបាទាយ អស្មីតិ ហោតិ, នោ អនុបាទាយ? រូបំ ឧបាទាយ អស្មីតិ ហោតិ, នោ អនុបាទាយ. វេទនំ… សញ្ញំ… សង្ខារេ… វិញ្ញាណំ ឧបាទាយ អស្មីតិ ហោតិ, នោ អនុបាទាយ’’’.

‘‘សេយ្យថាបិ, អាវុសោ អានន្ទ, ឥត្ថី វា បុរិសោ វា ទហរោ យុវា មណ្ឌនកជាតិកោ អាទាសេ វា បរិសុទ្ធេ បរិយោទាតេ អច្ឆេ វា ឧទកបត្តេ សកំ មុខនិមិត្តំ បច្ចវេក្ខមានោ ឧបាទាយ បស្សេយ្យ, នោ អនុបាទាយ; ឯវមេវ ខោ, អាវុសោ អានន្ទ, រូបំ ឧបាទាយ អស្មីតិ ហោតិ, នោ អនុបាទាយ. វេទនំ… សញ្ញំ… សង្ខារេ… វិញ្ញាណំ ឧបាទាយ អស្មីតិ ហោតិ, នោ អនុបាទាយ.

‘‘តំ កិំ មញ្ញសិ, អាវុសោ អានន្ទ, ‘រូបំ និច្ចំ វា អនិច្ចំ វា’’’តិ? ‘អនិច្ចំ, អាវុសោ’. វេទនា… សញ្ញា … សង្ខារា… វិញ្ញាណំ និច្ចំ វា អនិច្ចំ វា’តិ? ‘អនិច្ចំ, អាវុសោ’. តស្មាតិហ…បេ… ឯវំ បស្សំ…បេ… នាបរំ ឥត្ថត្តាយាតិ បជានាតីតិ. បុណ្ណោ នាម អាវុសោ អាយស្មា មន្តាណិបុត្តោ អម្ហាកំ នវកានំ សតំ ពហូបការោ ហោតិ. សោ អម្ហេ ឥមិនា ឱវាទេន ឱវទតិ. ឥទញ្ច បន មេ អាយស្មតោ បុណ្ណស្ស មន្តាណិបុត្តស្ស ធម្មទេសនំ សុត្វា ធម្មោ អភិសមិតោតិ. បឋមំ.