១១. បភង្គុសុត្តំ

៣២. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘បភង្គុញ្ច, ភិក្ខវេ, ទេសេស្សាមិ អប្បភង្គុញ្ច. តំ សុណាថ. កិញ្ច, ភិក្ខវេ, បភង្គុ, កិំ អប្បភង្គុ? រូបំ, ភិក្ខវេ, បភង្គុ. យោ តស្ស និរោធោ វូបសមោ អត្ថង្គមោ, ឥទំ អប្បភង្គុ. វេទនា បភង្គុ. យោ តស្សា និរោធោ វូបសមោ អត្ថង្គមោ, ឥទំ អប្បភង្គុ. សញ្ញា បភង្គុ… សង្ខារា បភង្គុ. យោ តេសំ និរោធោ វូបសមោ អត្ថង្គមោ, ឥទំ អប្បភង្គុ. វិញ្ញាណំ បភង្គុ. យោ តស្ស និរោធោ វូបសមោ អត្ថង្គមោ, ឥទំ អប្បភង្គូ’’តិ. ឯកាទសមំ.

ភារវគ្គោ តតិយោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ភារំ បរិញ្ញំ អភិជានំ, ឆន្ទរាគំ ចតុត្ថកំ;

អស្សាទា ច តយោ វុត្តា, អភិនន្ទនមដ្ឋមំ;

ឧប្បាទំ អឃមូលញ្ច, ឯកាទសមោ បភង្គូតិ.