៦. បរិបុច្ឆិតសុត្តំ

១១៨. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘តំ កិំ មញ្ញថ, ភិក្ខវេ, រូបំ ‘ឯតំ មម, ឯសោហមស្មិ, ឯសោ មេ អត្តា’តិ សមនុបស្សថា’’តិ? ‘‘នោ ហេតំ, ភន្តេ’’. ‘‘សាធុ, ភិក្ខវេ! រូបំ, ភិក្ខវេ, ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ. ‘‘វេទនំ… សញ្ញំ… សង្ខារេ… វិញ្ញាណំ ‘ឯតំ មម, ឯសោហមស្មិ, ឯសោ មេ អត្តា’តិ សមនុបស្សថា’’តិ? ‘‘នោ ហេតំ, ភន្តេ’’. ‘‘សាធុ, ភិក្ខវេ! វិញ្ញាណំ, ភិក្ខវេ, ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ…បេ… ឯវំ បស្សំ…បេ… កតំ ករណីយំ, នាបរំ ឥត្ថត្តាយាតិ បជានាតីតិ. ឆដ្ឋំ.