៧. ទុតិយបរិបុច្ឆិតសុត្តំ

១១៩. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘តំ កិំ មញ្ញថ, ភិក្ខវេ, រូបំ ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ សមនុបស្សថា’’តិ? ‘‘ឯវំ, ភន្តេ’’. ‘‘សាធុ ភិក្ខវេ! រូបំ, ភិក្ខវេ, ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ. វេទនំ… សញ្ញំ… សង្ខារេ… វិញ្ញាណំ ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ សមនុបស្សថា’’តិ? ‘‘ឯវំ, ភន្តេ’’. ‘‘សាធុ ភិក្ខវេ! វិញ្ញាណំ, ភិក្ខវេ, ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ…បេ… ឯវំ…បេ… នាបរំ ឥត្ថត្តាយាតិ បជានាតី’’តិ. សត្តមំ.