១០. ទុតិយឆន្ទប្បហានសុត្តំ

១១២. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘រូបេ, ភិក្ខវេ, យោ ឆន្ទោ យោ រាគោ យា នន្ទី យា តណ្ហា យេ ឧបយុបាទានា ចេតសោ អធិដ្ឋានាភិនិវេសានុសយា, តេ បជហថ. ឯវំ តំ រូបំ បហីនំ ភវិស្សតិ ឧច្ឆិន្នមូលំ…បេ… វេទនាយ… សញ្ញាយ… សង្ខារេសុ យោ ឆន្ទោ…បេ… ឯវំ តេ សង្ខារា បហីនា ភវិស្សន្តិ ឧច្ឆិន្នមូលា តាលាវត្ថុកតា អនភាវំកតា អាយតិំ អនុប្បាទធម្មា. វិញ្ញាណេ យោ ឆន្ទោ យោ រាគោ យា នន្ទី យា តណ្ហា យេ ឧបយុបាទានា ចេតសោ អធិដ្ឋានាភិនិវេសានុសយា, តេ បជហថ. ឯវំ តំ វិញ្ញាណំ បហីនំ ភវិស្សតិ ឧច្ឆិន្នមូលំ តាលាវត្ថុកតំ អនភាវំកតំ អាយតិំ អនុប្បាទធម្ម’’ន្តិ. ទសមំ.

អន្តវគ្គោ ឯកាទសមោ.

តស្សុទ្ទានំ –

អន្តោ ទុក្ខញ្ច សក្កាយោ, បរិញ្ញេយ្យា សមណា ទុវេ;

សោតាបន្នោ អរហា ច, ទុវេ ច ឆន្ទប្បហានាតិ.