៧. សាវកសុត្តំ

១៣០. សាវត្ថិយំ វិហរតិ. អថ ខោ សម្ពហុលា ភិក្ខូ យេន ភគវា…បេ… ឯកមន្តំ និសិន្នា ខោ តេ ភិក្ខូ ភគវន្តំ ឯតទវោចុំ – ‘‘កីវពហុកា នុ ខោ, ភន្តេ, កប្បា អព្ភតីតា អតិក្កន្តា’’តិ? ‘‘ពហុកា ខោ, ភិក្ខវេ, កប្បា អព្ភតីតា អតិក្កន្តា. តេ ន សុករា សង្ខាតុំ – ‘ឯត្តកា កប្បា ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសតានិ ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសហស្សានិ ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសតសហស្សានិ ឥតិ វា’’’តិ.

‘‘សក្កា បន, ភន្តេ, ឧបមំ កាតុ’’ន្តិ? ‘‘សក្កា, ភិក្ខវេ’’តិ ភគវា អវោច. ‘‘ឥធស្សុ, ភិក្ខវេ, ចត្តារោ សាវកា វស្សសតាយុកា វស្សសតជីវិនោ. តេ ទិវសេ ទិវសេ កប្បសតសហស្សំ កប្បសតសហស្សំ អនុស្សរេយ្យុំ. អននុស្សរិតាវ ភិក្ខវេ, តេហិ កប្បា អស្សុ, អថ ខោ តេ ចត្តារោ សាវកា វស្សសតាយុកា វស្សសតជីវិនោ វស្សសតស្ស អច្ចយេន កាលំ ករេយ្យុំ. ឯវំ ពហុកា ខោ, ភិក្ខវេ, កប្បា អព្ភតីតា អតិក្កន្តា. តេ ន សុករា សង្ខាតុំ – ‘ឯត្តកា កប្បា ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសតានិ ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសហស្សានិ ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសតសហស្សានិ ឥតិ វា’តិ. តំ កិស្ស ហេតុ? អនមតគ្គោយំ, ភិក្ខវេ, សំសារោ…បេ… អលំ វិមុច្ចិតុ’’ន្តិ. សត្តមំ.