៨. គង្គាសុត្តំ

១៣១. រាជគហេ វិហរតិ វេឡុវនេ. អថ ខោ អញ្ញតរោ ព្រាហ្មណោ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវតា សទ្ធិំ សម្មោទិ. សម្មោទនីយំ កថំ សារណីយំ វីតិសារេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ. ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ សោ ព្រាហ្មណោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘កីវពហុកា នុ ខោ, ភោ គោតម, កប្បា អព្ភតីតា អតិក្កន្តា’’តិ? ‘‘ពហុកា ខោ, ព្រាហ្មណ, កប្បា អព្ភតីតា អតិក្កន្តា. តេ ន សុករា សង្ខាតុំ – ‘ឯត្តកា កប្បា ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសតានិ ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសហស្សានិ ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសតសហស្សានិ ឥតិ វា’’’តិ.

‘‘សក្កា បន, ភោ គោតម, ឧបមំ កាតុ’’ន្តិ? ‘‘សក្កា, ព្រាហ្មណា’’តិ ភគវា អវោច. ‘‘សេយ្យថាបិ, ព្រាហ្មណ, យតោ ចាយំ គង្គា នទី បភវតិ យត្ថ ច មហាសមុទ្ទំ អប្បេតិ, យា ឯតស្មិំ អន្តរេ វាលិកា សា ន សុករា សង្ខាតុំ – ‘ឯត្តកា វាលិកា ឥតិ វា, ឯត្តកានិ វាលិកសតានិ ឥតិ វា, ឯត្តកានិ វាលិកសហស្សានិ ឥតិ វា, ឯត្តកានិ វាលិកសតសហស្សានិ ឥតិ វា’តិ. តតោ ពហុតរា ខោ, ព្រាហ្មណ, កប្បា អព្ភតីតា អតិក្កន្តា. តេ ន សុករា សង្ខាតុំ – ‘ឯត្តកា កប្បា ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសតានិ ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសហស្សានិ ឥតិ វា, ឯត្តកានិ កប្បសតសហស្សានិ ឥតិ វា’តិ. តំ កិស្ស ហេតុ? អនមតគ្គោយំ, ព្រាហ្មណ, សំសារោ. បុព្ពា កោដិ ន បញ្ញាយតិ អវិជ្ជានីវរណានំ សត្តានំ តណ្ហាសំយោជនានំ សន្ធាវតំ សំសរតំ. ឯវំ ទីឃរត្តំ ខោ, ព្រាហ្មណ, ទុក្ខំ បច្ចនុភូតំ តិព្ពំ បច្ចនុភូតំ ព្យសនំ បច្ចនុភូតំ, កដសី វឌ្ឍិតា. យាវញ្ចិទំ, ព្រាហ្មណ, អលមេវ សព្ពសង្ខារេសុ និព្ពិន្ទិតុំ, អលំ វិរជ្ជិតុំ, អលំ វិមុច្ចិតុ’’ន្តិ.

ឯវំ វុត្តេ, សោ ព្រាហ្មណោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម, អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម…បេ… ឧបាសកំ មំ ភវំ គោតមោ ធារេតុ អជ្ជតគ្គេ បាណុបេតំ សរណំ គត’’ន្តិ. អដ្ឋមំ.