៦. សាសបសុត្តំ

១២៩. សាវត្ថិយំ វិហរតិ. អថ ខោ អញ្ញតរោ ភិក្ខុ យេន ភគវា…បេ… ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ សោ ភិក្ខុ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘កីវទីឃោ, នុ ខោ, ភន្តេ, កប្បោ’’តិ? ‘‘ទីឃោ ខោ, ភិក្ខុ, កប្បោ. សោ ន សុករោ សង្ខាតុំ ឯត្តកានិ វស្សានិ ឥតិ វា…បេ… ឯត្តកានិ វស្សសតសហស្សានិ ឥតិ វា’’តិ.

‘‘សក្កា បន, ភន្តេ, ឧបមំ កាតុ’’ន្តិ? ‘‘សក្កា, ភិក្ខូ’’តិ ភគវា អវោច. ‘‘សេយ្យថាបិ, ភិក្ខុ, អាយសំ នគរំ យោជនំ អាយាមេន យោជនំ វិត្ថារេន យោជនំ ឧព្ពេធេន, បុណ្ណំ សាសបានំ គុឡិកាពទ្ធំ [ចូឡិកាពទ្ធំ (សី. បី.)]. តតោ បុរិសោ វស្សសតស្ស វស្សសតស្ស អច្ចយេន ឯកមេកំ សាសបំ ឧទ្ធរេយ្យ. ខិប្បតរំ ខោ សោ, ភិក្ខុ មហាសាសបរាសិ ឥមិនា ឧបក្កមេន បរិក្ខយំ បរិយាទានំ គច្ឆេយ្យ, ន ត្វេវ កប្បោ. ឯវំ ទីឃោ ខោ, ភិក្ខុ, កប្បោ. ឯវំ ទីឃានំ ខោ, ភិក្ខុ, កប្បានំ នេកោ កប្បោ សំសិតោ, នេកំ កប្បសតំ សំសិតំ, នេកំ កប្បសហស្សំ សំសិតំ, នេកំ កប្បសតសហស្សំ សំសិតំ. តំ កិស្ស ហេតុ? អនមតគ្គោយំ, ភិក្ខុ, សំសារោ …បេ… អលំ វិមុច្ចិតុ’’ន្តិ. ឆដ្ឋំ.