៦. បត្តសុត្តំ

១៥២. សាវត្ថិនិទានំ. តេន ខោ បន សមយេន ភគវា បញ្ចន្នំ ឧបាទានក្ខន្ធានំ ឧបាទាយ ភិក្ខូនំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេតិ សមាទបេតិ [សមាទាបេតិ (?)] សមុត្តេជេតិ សម្បហំសេតិ. តេ ច ភិក្ខូ អដ្ឋិំ កត្វា [អដ្ឋិកត្វា (សី. ស្យា. កំ. បី.)] មនសិ កត្វា សព្ពចេតសា [សព្ពចេតសោ (សី. ស្យា. កំ. បី.), សព្ពំ ចេតសា (ក.)] សមន្នាហរិត្វា ឱហិតសោតា ធម្មំ សុណន្តិ.

អថ ខោ មារស្ស បាបិមតោ ឯតទហោសិ – ‘‘អយំ ខោ សមណោ គោតមោ បញ្ចន្នំ ឧបាទានក្ខន្ធានំ ឧបាទាយ ភិក្ខូនំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេតិ សមាទបេតិ សមុត្តេជេតិ សម្បហំសេតិ. តេ ច ភិក្ខូ អដ្ឋិំ កត្វា មនសិ កត្វា សព្ពចេតសា សមន្នាហរិត្វា ឱហិតសោតា ធម្មំ សុណន្តិ. យំនូនាហំ យេន សមណោ គោតមោ តេនុបសង្កមេយ្យំ វិចក្ខុកម្មាយា’’តិ.

តេន ខោ បន សមយេន សម្ពហុលា បត្តា អព្ភោកាសេ និក្ខិត្តា ហោន្តិ. អថ ខោ មារោ បាបិមា ពលីពទ្ទវណ្ណំ អភិនិម្មិនិត្វា យេន តេ បត្តា តេនុបសង្កមិ. អថ ខោ អញ្ញតរោ ភិក្ខុ អញ្ញតរំ ភិក្ខុំ ឯតទវោច – ‘‘ភិក្ខុ, ភិក្ខុ, ឯសោ ពលីពទ្ទោ បត្តេ ភិន្ទេយ្យា’’តិ. ឯវំ វុត្តេ ភគវា តំ ភិក្ខុំ ឯតទវោច – ‘‘ន សោ, ភិក្ខុ, ពលីពទ្ទោ. មារោ ឯសោ បាបិមា តុម្ហាកំ វិចក្ខុកម្មាយ អាគតោ’’តិ. អថ ខោ ភគវា ‘‘មារោ អយំ បាបិមា’’ ឥតិ វិទិត្វា មារំ បាបិមន្តំ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘រូបំ វេទយិតំ សញ្ញា, វិញ្ញាណំ យញ្ច សង្ខតំ;

នេសោហមស្មិ នេតំ មេ, ឯវំ តត្ថ វិរជ្ជតិ.

‘‘ឯវំ វិរត្តំ ខេមត្តំ, សព្ពសំយោជនាតិគំ;

អន្វេសំ សព្ពដ្ឋានេសុ, មារសេនាបិ នាជ្ឈគា’’តិ.

អថ ខោ មារោ បាបិមា…បេ… តត្ថេវន្តរធាយីតិ.