៧. ឆផស្សាយតនសុត្តំ

១៥៣. ឯកំ សមយំ ភគវា វេសាលិយំ វិហរតិ មហាវនេ កូដាគារសាលាយំ. តេន ខោ បន សមយេន ភគវា ឆន្នំ ផស្សាយតនានំ ឧបាទាយ ភិក្ខូនំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេតិ សមាទបេតិ សមុត្តេជេតិ សម្បហំសេតិ. តេ ច ភិក្ខូ អដ្ឋិំ កត្វា មនសិ កត្វា សព្ពចេតសា សមន្នាហរិត្វា ឱហិតសោតា ធម្មំ សុណន្តិ.

អថ ខោ មារស្ស បាបិមតោ ឯតទហោសិ – ‘‘អយំ ខោ សមណោ គោតមោ ឆន្នំ ផស្សាយតនានំ ឧបាទាយ ភិក្ខូនំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេតិ សមាទបេតិ សមុត្តេជេតិ សប្បហំសេតិ. តេ ច ភិក្ខូ អដ្ឋិំ កត្វា មនសិ កត្វា សព្ពចេតសា សមន្នាហរិត្វា ឱហិតសោតា ធម្មំ សុណន្តិ. យំនូនាហំ យេន សមណោ គោតមោ តេនុបសង្កមេយ្យំ វិចក្ខុកម្មាយា’’តិ. អថ ខោ មារោ បាបិមា យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវតោ អវិទូរេ មហន្តំ ភយភេរវំ សទ្ទមកាសិ, អបិស្សុទំ បថវី មញ្ញេ ឧន្ទ្រីយតិ [ឧទ្រីយតិ (សី. ស្យា. កំ. បី) ឧ + ទរ + យ + តិ = ឧទ្រីយតិ]. អថ ខោ អញ្ញតរោ ភិក្ខុ អញ្ញតរំ ភិក្ខុំ ឯតទវោច – ‘‘ភិក្ខុ, ភិក្ខុ, ឯសា បថវី មញ្ញេ ឧន្ទ្រីយតី’’តិ. ឯវំ វុត្តេ, ភគវា តំ ភិក្ខុំ ឯតទវោច – ‘‘នេសា ភិក្ខុ បថវី ឧន្ទ្រីយតិ. មារោ ឯសោ បាបិមា តុម្ហាកំ វិចក្ខុកម្មាយ អាគតោ’’តិ. អថ ខោ ភគវា ‘‘មារោ អយំ បាបិមា’’ ឥតិ វិទិត្វា មារំ បាបិមន្តំ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘រូបា សទ្ទា រសា គន្ធា, ផស្សា ធម្មា ច កេវលា;

ឯតំ លោកាមិសំ ឃោរំ, ឯត្ថ លោកោ វិមុច្ឆិតោ.

‘‘ឯតញ្ច សមតិក្កម្ម, សតោ ពុទ្ធស្ស សាវកោ;

មារធេយ្យំ អតិក្កម្ម, អាទិច្ចោវ វិរោចតី’’តិ.

អថ ខោ មារោ បាបិមា…បេ… តត្ថេវន្តរធាយីតិ.