១០. សូរិយសុត្តំ

៩១. សាវត្ថិនិទានំ. តេន ខោ បន សមយេន សូរិយោ ទេវបុត្តោ រាហុនា អសុរិន្ទេន គហិតោ ហោតិ. អថ ខោ សូរិយោ ទេវបុត្តោ ភគវន្តំ អនុស្សរមានោ តាយំ វេលាយំ ឥមំ គាថំ អភាសិ –

‘‘នមោ តេ ពុទ្ធ វីរត្ថុ, វិប្បមុត្តោសិ សព្ពធិ;

សម្ពាធបដិបន្នោស្មិ, តស្ស មេ សរណំ ភវា’’តិ.

អថ ខោ ភគវា សូរិយំ ទេវបុត្តំ អារព្ភ រាហុំ អសុរិន្ទំ គាថាហិ អជ្ឈភាសិ –

‘‘តថាគតំ អរហន្តំ, សូរិយោ សរណំ គតោ;

រាហុ សូរិយំ [សុរិយំ (សី. ស្យា. កំ. បី.)] បមុញ្ចស្សុ, ពុទ្ធា លោកានុកម្បកា.

‘‘យោ អន្ធការេ តមសិ បភង្ករោ,

វេរោចនោ មណ្ឌលី ឧគ្គតេជោ;

មា រាហុ គិលី ចរមន្តលិក្ខេ,

បជំ មមំ រាហុ បមុញ្ច សូរិយ’’ន្តិ.

អថ ខោ រាហុ អសុរិន្ទោ សូរិយំ ទេវបុត្តំ មុញ្ចិត្វា តរមានរូបោ យេន វេបចិត្តិ អសុរិន្ទោ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា សំវិគ្គោ លោមហដ្ឋជាតោ ឯកមន្តំ អដ្ឋាសិ. ឯកមន្តំ ឋិតំ ខោ រាហុំ អសុរិន្ទំ វេបចិត្តិ អសុរិន្ទោ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘កិំ នុ សន្តរមានោវ, រាហុ សូរិយំ បមុញ្ចសិ;

សំវិគ្គរូបោ អាគម្ម, កិំ នុ ភីតោវ តិដ្ឋសី’’តិ.

‘‘សត្តធា មេ ផលេ មុទ្ធា, ជីវន្តោ ន សុខំ លភេ;

ពុទ្ធគាថាភិគីតោម្ហិ, នោ ចេ មុញ្ចេយ្យ សូរិយ’’ន្តិ.

បឋមោ វគ្គោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ទ្វេ កស្សបា ច មាឃោ ច, មាគធោ ទាមលិ កាមទោ;

បញ្ចាលចណ្ឌោ តាយនោ, ចន្ទិមសូរិយេន តេ ទសាតិ.