៦. កុលាវកសុត្តំ

២៥២. សាវត្ថិយំ. ‘‘ភូតបុព្ពំ, ភិក្ខវេ, ទេវាសុរសង្គាមោ សមុបព្យូឡ្ហោ អហោសិ. តស្មិំ ខោ បន, ភិក្ខវេ, សង្គាមេ អសុរា ជិនិំសុ, ទេវា បរាជិនិំសុ. បរាជិតា ច ខោ, ភិក្ខវេ, ទេវា អបាយំស្វេវ ឧត្តរេនមុខា, អភិយំស្វេវ នេ អសុរា. អថ ខោ, ភិក្ខវេ, សក្កោ ទេវានមិន្ទោ មាតលិ សង្គាហកំ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘កុលាវកា មាតលិ សិម្ពលិស្មិំ,

ឦសាមុខេន បរិវជ្ជយស្សុ;

កាមំ ចជាម អសុរេសុ បាណំ,

មាយិមេ ទិជា វិកុលាវកា [វិកុលាវា (ស្យា. កំ. ក.)] អហេសុ’’ន្តិ.

‘‘‘ឯវំ ភទ្ទន្តវា’តិ ខោ, ភិក្ខវេ, មាតលិ សង្គាហកោ សក្កស្ស ទេវានមិន្ទស្ស បដិស្សុត្វា សហស្សយុត្តំ អាជញ្ញរថំ បច្ចុទាវត្តេសិ. អថ ខោ, ភិក្ខវេ, អសុរានំ ឯតទហោសិ – ‘បច្ចុទាវត្តោ ខោ ទានិ សក្កស្ស ទេវានមិន្ទស្ស សហស្សយុត្តោ អាជញ្ញរថោ. ទុតិយម្បិ ខោ ទេវា អសុរេហិ សង្គាមេស្សន្តីតិ ភីតា អសុរបុរមេវ បាវិសិំសុ. ឥតិ ខោ, ភិក្ខវេ, សក្កស្ស ទេវានមិន្ទស្ស ធម្មេន ជយោ អហោសី’’’តិ.