៤. នសន្តិសុត្តំ

៣៤. ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. អថ ខោ សម្ពហុលា សតុល្លបកាយិកា ទេវតាយោ អភិក្កន្តាយ រត្តិយា អភិក្កន្តវណ្ណា កេវលកប្បំ ជេតវនំ ឱភាសេត្វា យេន ភគវា តេនុបសង្កមិំសុ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ អដ្ឋំសុ. ឯកមន្តំ ឋិតា ខោ ឯកា ទេវតា ភគវតោ សន្តិកេ ឥមំ គាថំ អភាសិ –

‘‘ន សន្តិ កាមា មនុជេសុ និច្ចា,

សន្តីធ កមនីយានិ យេសុ [កាមេសុ (ក.)] ពទ្ធោ;

យេសុ បមត្តោ អបុនាគមនំ,

អនាគន្តា បុរិសោ មច្ចុធេយ្យា’’តិ.

‘‘ឆន្ទជំ អឃំ ឆន្ទជំ ទុក្ខំ;

ឆន្ទវិនយា អឃវិនយោ;

អឃវិនយា ទុក្ខវិនយោ’’តិ.

‘‘ន តេ កាមា យានិ ចិត្រានិ លោកេ,

សង្កប្បរាគោ បុរិសស្ស កាមោ;

តិដ្ឋន្តិ ចិត្រានិ តថេវ លោកេ,

អថេត្ថ ធីរា វិនយន្តិ ឆន្ទំ.

‘‘កោធំ ជហេ វិប្បជហេយ្យ មានំ,

សំយោជនំ សព្ពមតិក្កមេយ្យ;

តំ នាមរូបស្មិមសជ្ជមានំ,

អកិញ្ចនំ នានុបតន្តិ ទុក្ខា.

‘‘បហាសិ សង្ខំ ន វិមានមជ្ឈគា [ន ច មានមជ្ឈគា (ក. សី.), ន វិមានមាគា (ស្យា. កំ.)],

អច្ឆេច្ឆិ តណ្ហំ ឥធ នាមរូបេ;

តំ ឆិន្នគន្ថំ អនិឃំ និរាសំ,

បរិយេសមានា នាជ្ឈគមុំ;

ទេវា មនុស្សា ឥធ វា ហុរំ វា,

សគ្គេសុ វា សព្ពនិវេសនេសូ’’តិ.

‘‘តំ ចេ ហិ នាទ្ទក្ខុំ តថាវិមុត្តំ (ឥច្ចាយស្មា មោឃរាជា),

ទេវា មនុស្សា ឥធ វា ហុរំ វា;

នរុត្តមំ អត្ថចរំ នរានំ,

យេ តំ នមស្សន្តិ បសំសិយា តេ’’តិ.

‘‘បសំសិយា តេបិ ភវន្តិ ភិក្ខូ (មោឃរាជាតិ ភគវា),

យេ តំ នមស្សន្តិ តថាវិមុត្តំ;

អញ្ញាយ ធម្មំ វិចិកិច្ឆំ បហាយ,

សង្គាតិគា តេបិ ភវន្តិ ភិក្ខូ’’តិ.