១០. អជិតត្ថេរគាថា

២០. ‘‘មរណេ មេ ភយំ នត្ថិ, និកន្តិ នត្ថិ ជីវិតេ;

សន្ទេហំ និក្ខិបិស្សាមិ, សម្បជានោ បដិស្សតោ’’តិ [បតិស្សតោតិ (សី. ស្យា.)].

… អជិតោ ថេរោ ….

វគ្គោ ទុតិយោ និដ្ឋិតោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ចូឡវច្ឆោ មហាវច្ឆោ, វនវច្ឆោ ច សីវកោ;

កុណ្ឌធានោ ច ពេលដ្ឋិ, ទាសកោ ច តតោបរិ;

សិង្គាលបិតិកោ ថេរោ, កុលោ ច អជិតោ ទសាតិ.