១៦. សារិបុត្តសុត្តំ
៩៦១. ‘‘ន មេ ទិដ្ឋោ ឥតោ បុព្ពេ, (ឥច្ចាយស្មា សារិបុត្តោ)
ន សុតោ ឧទ កស្សចិ;
ឯវំ វគ្គុវទោ សត្ថា,
តុសិតា គណិមាគតោ.
៩៦២. ‘‘សទេវកស្ស លោកស្ស, យថា ទិស្សតិ ចក្ខុមា;
សព្ពំ តមំ វិនោទេត្វា, ឯកោវ រតិមជ្ឈគា.
៩៦៣. ‘‘តំ ពុទ្ធំ អសិតំ តាទិំ, អកុហំ គណិមាគតំ;
ពហូនមិធ ពទ្ធានំ, អត្ថិ បញ្ហេន អាគមំ.
៩៦៤. ‘‘ភិក្ខុនោ វិជិគុច្ឆតោ, ភជតោ រិត្តមាសនំ;
រុក្ខមូលំ សុសានំ វា, បព្ពតានំ គុហាសុ វា.
៩៦៥. ‘‘ឧច្ចាវចេសុ សយនេសុ, កីវន្តោ តត្ថ ភេរវា;
យេហិ ភិក្ខុ ន វេធេយ្យ, និគ្ឃោសេ សយនាសនេ.
៩៦៦. ‘‘កតី បរិស្សយា លោកេ, គច្ឆតោ អគតំ ទិសំ;
យេ ភិក្ខុ អភិសម្ភវេ, បន្តម្ហិ សយនាសនេ.
៩៦៧. ‘‘ក្យាស្ស ព្យប្បថយោ អស្សុ, ក្យាស្សស្សុ ឥធ គោចរា;
កានិ សីលព្ពតានាស្សុ, បហិតត្តស្ស ភិក្ខុនោ.
៩៦៨. ‘‘កំ សោ សិក្ខំ សមាទាយ, ឯកោទិ និបកោ សតោ;
កម្មារោ រជតស្សេវ, និទ្ធមេ មលមត្តនោ’’.
៩៦៩. ‘‘វិជិគុច្ឆមានស្ស យទិទំ ផាសុ, (សារិបុត្តាតិ ភគវា)
រិត្តាសនំ សយនំ សេវតោ ចេ;
សម្ពោធិកាមស្ស យថានុធម្មំ,
តំ តេ បវក្ខាមិ យថា បជានំ.
៩៧០. ‘‘បញ្ចន្នំ ធីរោ ភយានំ ន ភាយេ, ភិក្ខុ សតោ សបរិយន្តចារី;
ឌំសាធិបាតានំ សរីសបានំ, មនុស្សផស្សានំ ចតុប្បទានំ.
៩៧១. ‘‘បរធម្មិកានម្បិ ន សន្តសេយ្យ, ទិស្វាបិ តេសំ ពហុភេរវានិ;
អថាបរានិ អភិសម្ភវេយ្យ, បរិស្សយានិ កុសលានុឯសី.
៩៧២. ‘‘អាតង្កផស្សេន ខុទាយ ផុដ្ឋោ, សីតំ អតុណ្ហំ [អច្ចុណ្ហំ (សី. ស្យា.)] អធិវាសយេយ្យ;
សោ តេហិ ផុដ្ឋោ ពហុធា អនោកោ, វីរិយំ បរក្កម្មទឡ្ហំ ករេយ្យ.
៩៧៣. ‘‘ថេយ្យំ ន ការេ [ន ករេយ្យ (សី. ស្យា. ក.)] ន មុសា ភណេយ្យ, មេត្តាយ ផស្សេ តសថាវរានិ;
យទាវិលត្តំ មនសោ វិជញ្ញា, កណ្ហស្ស បក្ខោតិ វិនោទយេយ្យ.
៩៧៤. ‘‘កោធាតិមានស្ស វសំ ន គច្ឆេ, មូលម្បិ តេសំ បលិខញ្ញ តិដ្ឋេ;
អថប្បិយំ វា បន អប្បិយំ វា, អទ្ធា ភវន្តោ អភិសម្ភវេយ្យ.
៩៧៥. ‘‘បញ្ញំ បុរក្ខត្វា កល្យាណបីតិ, វិក្ខម្ភយេ តានិ បរិស្សយានិ;
អរតិំ សហេថ សយនម្ហិ បន្តេ, ចតុរោ សហេថ បរិទេវធម្មេ.
៩៧៦. ‘‘កិំសូ អសិស្សាមិ កុវំ វា [កុធ វា (ក.), កុថ វា (និទ្ទេស)] អសិស្សំ, ទុក្ខំ វត សេត្ថ ក្វជ្ជ សេស្សំ;
ឯតេ វិតក្កេ បរិទេវនេយ្យេ, វិនយេថ សេខោ អនិកេតចារី.
៩៧៧. ‘‘អន្នញ្ច លទ្ធា វសនញ្ច កាលេ, មត្តំ សោ ជញ្ញា ឥធ តោសនត្ថំ;
សោ តេសុ គុត្តោ យតចារិ គាមេ, រុសិតោបិ វាចំ ផរុសំ ន វជ្ជា.
៩៧៨. ‘‘ឱក្ខិត្តចក្ខុ ន ច បាទលោលោ, ឈានានុយុត្តោ ពហុជាគរស្ស;
ឧបេក្ខមារព្ភ សមាហិតត្តោ, តក្កាសយំ កុក្កុច្ចិយូបឆិន្ទេ.
៩៧៩. ‘‘ចុទិតោ វចីភិ សតិមាភិនន្ទេ, សព្រហ្មចារីសុ ខិលំ បភិន្ទេ;
វាចំ បមុញ្ចេ កុសលំ នាតិវេលំ, ជនវាទធម្មាយ ន ចេតយេយ្យ.
៩៨០. ‘‘អថាបរំ បញ្ច រជានិ លោកេ, យេសំ សតីមា វិនយាយ សិក្ខេ;
រូបេសុ សទ្ទេសុ អថោ រសេសុ, គន្ធេសុ ផស្សេសុ សហេថ រាគំ.
៩៨១. ‘‘ឯតេសុ ធម្មេសុ វិនេយ្យ ឆន្ទំ, ភិក្ខុ សតិមា សុវិមុត្តចិត្តោ;
កាលេន សោ សម្មា ធម្មំ បរិវីមំសមានោ,
ឯកោទិភូតោ វិហនេ តមំ សោ’’តិ.
សារិបុត្តសុត្តំ សោឡសមំ និដ្ឋិតំ.
អដ្ឋកវគ្គោ ចតុត្ថោ