១១. រាហុលសុត្តំ

៣៣៧. ‘‘កច្ចិ អភិណ្ហសំវាសា, នាវជានាសិ បណ្ឌិតំ;

ឧក្កាធារោ [ឱក្កាធារោ (ស្យា. ក.)] មនុស្សានំ, កច្ចិ អបចិតោ តយា’’ [តវ (សី. អដ្ឋ.)].

៣៣៨. ‘‘នាហំ អភិណ្ហសំវាសា, អវជានាមិ បណ្ឌិតំ;

ឧក្កាធារោ មនុស្សានំ, និច្ចំ អបចិតោ មយា’’.

៣៣៩. ‘‘បញ្ច កាមគុណេ ហិត្វា, បិយរូបេ មនោរមេ;

សទ្ធាយ ឃរា និក្ខម្ម, ទុក្ខស្សន្តករោ ភវ.

៣៤០. ‘‘មិត្តេ ភជស្សុ កល្យាណេ, បន្តញ្ច សយនាសនំ;

វិវិត្តំ អប្បនិគ្ឃោសំ, មត្តញ្ញូ ហោហិ ភោជនេ.

៣៤១. ‘‘ចីវរេ បិណ្ឌបាតេ ច, បច្ចយេ សយនាសនេ;

ឯតេសុ តណ្ហំ មាកាសិ, មា លោកំ បុនរាគមិ.

៣៤២. ‘‘សំវុតោ បាតិមោក្ខស្មិំ, ឥន្ទ្រិយេសុ ច បញ្ចសុ;

សតិ កាយគតាត្យត្ថុ, និព្ពិទាពហុលោ ភវ.

៣៤៣. ‘‘និមិត្តំ បរិវជ្ជេហិ, សុភំ រាគូបសញ្ហិតំ;

អសុភាយ ចិត្តំ ភាវេហិ, ឯកគ្គំ សុសមាហិតំ.

៣៤៤. ‘‘អនិមិត្តញ្ច ភាវេហិ, មានានុសយមុជ្ជហ;

តតោ មានាភិសមយា, ឧបសន្តោ ចរិស្សតី’’តិ.

ឥត្ថំ សុទំ ភគវា អាយស្មន្តំ រាហុលំ ឥមាហិ គាថាហិ អភិណ្ហំ ឱវទតីតិ.

រាហុលសុត្តំ ឯកាទសមំ និដ្ឋិតំ.