២. ថនស្សិតទារកង្គបញ្ហោ

២. ‘‘ភន្តេ នាគសេន, ‘ថនស្សិតទារកស្ស ឯកំ អង្គំ គហេតព្ព’ន្តិ យំ វទេសិ, កតមំ តំ ឯកំ អង្គំ គហេតព្ព’’ន្តិ? ‘‘យថា, មហារាជ, ថនស្សិតទារកោ សទត្ថេ លគ្គតិ, ខីរត្ថិកោ រោទតិ, ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន សទត្ថេ លគ្គិតព្ពំ, សព្ពត្ថ ធម្មញាណេន ភវិតព្ពំ, ឧទ្ទេសេ បរិបុច្ឆាយ សម្មប្បយោគេ បវិវេកេ គរុសំវាសេ កល្យាណមិត្តសេវនេ. ឥទំ, មហារាជ, ថនស្សិតទារកស្ស ឯកំ អង្គំ គហេតព្ពំ. ភាសិតម្បេតំ, មហារាជ, ភគវតា ទេវាតិទេវេន ទីឃនិកាយវរេ បរិនិព្ពានសុត្តន្តេ –

‘‘‘ឥង្ឃំ តុម្ហេ, អានន្ទ, សារត្ថេ [សទត្ថេ (សី. បី.)] ឃដថ, សារត្ថេ អនុយុញ្ជថ;

សារត្ថេ អប្បមត្តា អាតាបិនោ បហិតត្តា វិហរថា’’’តិ.

ថនស្សិតទារកង្គបញ្ហោ ទុតិយោ.