៩. វរាហង្គបញ្ហោ

៩. ‘‘ភន្តេ នាគសេន, ‘វរាហស្ស ទ្វេ អង្គានិ គហេតព្ពានី’តិ យំ វទេសិ, កតមានិ តានិ ទ្វេ អង្គានិ គហេតព្ពានី’’តិ? ‘‘យថា, មហារាជ, វរាហោ សន្តត្តកឋិតេ [សន្តត្តកឋិនេ (សី. បី.)] គិម្ហសមយេ សម្បត្តេ ឧទកំ ឧបគច្ឆតិ, ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន ទោសេន ចិត្តេ អាលុឡិតខលិតវិព្ភន្តសន្តត្តេ សីតលាមតបណីតមេត្តាភាវនំ ឧបគន្តព្ពំ. ឥទំ, មហារាជ, វរាហស្ស បឋមំ អង្គំ គហេតព្ពំ.

‘‘បុន ចបរំ, មហារាជ, វរាហោ ចិក្ខល្លមុទកមុបគន្ត្វា នាសិកាយ បថវិំ ខណិត្វា ទោណិំ កត្វា ទោណិកាយ សយតិ, ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន មានសេ កាយំ និក្ខិបិត្វា អារម្មណន្តរគតេន សយិតព្ពំ. ឥទំ, មហារាជ, វរាហស្ស ទុតិយំ អង្គំ គហេតព្ពំ. ភាសិតម្បេតំ, មហារាជ, ថេរេន បិណ្ឌោលភារទ្វាជេន –

‘‘‘កាយេ [កាយេន (ក.)] សភាវំ ទិស្វាន, វិចិនិត្វា វិបស្សកោ;

ឯកាកិយោ អទុតិយោ, សេតិ អារម្មណន្តរេ’’’តិ.

វរាហង្គបញ្ហោ នវមោ.