៣. ពីជង្គបញ្ហោ

៣. ‘‘ភន្តេ នាគសេន, ‘ពីជស្ស ទ្វេ អង្គានិ គហេតព្ពានី’តិ យំ វទេសិ, កតមានិ តានិ ទ្វេ អង្គានិ គហេតព្ពានី’’តិ? ‘‘យថា, មហារាជ, ពីជំ អប្បកម្បិ សមានំ ភទ្ទកេ ខេត្តេ វុត្តំ ទេវេ សម្មា ធារំ បវេច្ឆន្តេ សុពហូនិ ផលានិ អនុទស្សតិ, ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន យថា បដិបាទិតំ សីលំ កេវលំ សាមញ្ញផលមនុទស្សតិ. ឯវំ សម្មា បដិបជ្ជិតព្ពំ. ឥទំ, មហារាជ, ពីជស្ស បឋមំ អង្គំ គហេតព្ពំ.

‘‘បុន ចបរំ, មហារាជ, ពីជំ សុបរិសោធិតេ ខេត្តេ រោបិតំ ខិប្បមេវ សំវិរូហតិ, ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន មានសំ សុបរិគ្គហិតំ សុញ្ញាគារេ បរិសោធិតំ សតិបដ្ឋានខេត្តវរេ ខិត្តំ ខិប្បមេវ វិរូហតិ. ឥទំ, មហារាជ, ពីជស្ស ទុតិយំ អង្គំ គហេតព្ពំ. ភាសិតម្បេតំ, មហារាជ, ថេរេន អនុរុទ្ធេន –

‘‘‘យថាបិ ខេត្តេ [យថា ខេត្តេ (សី.)] បរិសុទ្ធេ, ពីជញ្ចស្ស បតិដ្ឋិតំ;

វិបុលំ តស្ស ផលំ ហោតិ, អបិ តោសេតិ កស្សកំ.

‘‘‘តថេវ យោគិនោ ចិត្តំ, សុញ្ញាគារេ វិសោធិតំ;

សតិបដ្ឋានខេត្តម្ហិ, ខិប្បមេវ វិរូហតី’’’តិ.

ពីជង្គបញ្ហោ តតិយោ.