៩. នវមសិក្ខាបទវណ្ណនា

៨៣០-២. នវមេ – យំ មនុស្សានំ ឧបភោគបរិភោគំ រោបិមន្តិ ខេត្តំ វា ហោតុ នាឡិកេរាទិអារាមោ វា, យត្ថ កត្ថចិ រោបិមហរិតដ្ឋានេ ឯតានិ វត្ថូនិ ឆឌ្ឌេន្តិយា បុរិមនយេនេវ អាបត្តិភេទោ វេទិតព្ពោ. ខេត្តេ វា អារាមេ វា និសីទិត្វា ភុញ្ជមានា ឧច្ឆុអាទីនិ វា ខាទន្តី; គច្ឆមានា ឧច្ឆិដ្ឋោទកចលកាទីនិ ហរិតដ្ឋានេ ឆឌ្ឌេតិ, អន្តមសោ ឧទកំ បិវិត្វា មត្ថកច្ឆិន្ននាឡិកេរម្បិ ឆឌ្ឌេតិ, បាចិត្តិយមេវ. ភិក្ខុនោ ទុក្កដំ. កសិតដ្ឋានេ បន និក្ខិត្តពីជេ យាវ អង្កុរំ ន ឧដ្ឋហតិ, តាវ សព្ពេសំ ទុក្កដំ. អនិក្ខិត្តពីជេសុ ខេត្តកោណាទីសុ វា អសញ្ជាតរោបិមេសុ ខេត្តមរិយាទាទីសុ វា ឆឌ្ឌេតុំ វដ្ដតិ. មនុស្សានំ កចវរឆឌ្ឌនដ្ឋានេបិ វដ្ដតិ. ឆឌ្ឌិតខេត្តេតិ មនុស្សេសុ សស្សំ ឧទ្ធរិត្វា គតេសុ ឆឌ្ឌិតខេត្តំ នាម ហោតិ, តត្ថ វដ្ដតិ. យត្ថ បន លាយិតម្បិ បុព្ពណ្ណាទិ បុន ឧដ្ឋហិស្សតីតិ រក្ខន្តិ, តត្ថ យថាវត្ថុកមេវ. សេសំ ឧត្តានមេវ. ឆសមុដ្ឋានំ – កិរិយាកិរិយំ…បេ… តិវេទនន្តិ.

នវមសិក្ខាបទំ.