៣. តតិយបារាជិកសិក្ខាបទវណ្ណនា

៦៦៩. តតិយេ – ធម្មេនាតិ ភូតេន វត្ថុនា. វិនយេនាតិ ចោទេត្វា សារេត្វា. បទភាជនំ បនស្ស ‘‘យេន ធម្មេន យេន វិនយេន ឧក្ខិត្តោ សុឧក្ខិត្តោ ហោតី’’តិ ឥមំអធិប្បាយមត្តំ ទស្សេតុំ វុត្តំ. សត្ថុសាសនេនាតិ ញត្តិសម្បទាយ ចេវ អនុសាវនសម្បទាយ ច. បទភាជនេ បនស្ស ‘‘ជិនសាសនេន ពុទ្ធសាសនេនា’’តិ វេវចនមត្តមេវ វុត្តំ. សង្ឃំ វា គណំ វាតិអាទីសុ យេន សង្ឃេន កម្មំ កតំ, តំ សង្ឃំ វា តត្ថ សម្ពហុលបុគ្គលសង្ខាតំ គណំ វា, ឯកបុគ្គលំ វា តំ កម្មំ វា ន អាទិយតិ, ន អនុវត្តតិ, ន តត្ថ អាទរំ ជនេតីតិ អត្ថោ. សមានសំវាសកា ភិក្ខូ វុច្ចន្តិ សហាយា, សោ តេហិ សទ្ធិំ នត្ថីតិ ឯត្ថ ‘‘ឯកកម្មំ ឯកុទ្ទេសោ សមសិក្ខតា’’តិ អយំ តាវ សំវាសោ; សមានោ សំវាសោ ឯតេសន្តិ សមានសំវាសកា.ឯវរូបា ភិក្ខូ ភិក្ខុស្ស តស្មិំ សំវាសេ សហ អយនភាវេន សហាយាតិ វុច្ចន្តិ. ឥទានិ យេន សំវាសេន តេ សមានសំវាសកាតិ វុត្តា, សោ សំវាសោ តស្ស ឧក្ខិត្តកស្ស តេហិ សទ្ធិំ នត្ថិ. យេហិ ច សទ្ធិំ តស្ស សោ សំវាសោ នត្ថិ, ន តេន តេ ភិក្ខូ អត្តនោ សហាយា កតា ហោន្តិ. តស្មា វុត្តំ ‘‘សមានសំវាសកា ភិក្ខូ វុច្ចន្តិ សហាយា, សោ តេហិ សទ្ធិំ នត្ថិ, តេន វុច្ចតិ អកតសហាយោ’’តិ. សេសំ សង្ឃភេទសិក្ខាបទាទីសុ វុត្តនយត្តា ឧត្តានត្ថមេវ.

សមនុភាសនសមុដ្ឋានំ – កាយវាចាចិត្តតោ សមុដ្ឋាតិ, អកិរិយំ, សញ្ញាវិមោក្ខំ, សចិត្តកំ, លោកវជ្ជំ, កាយកម្មំ, វចីកម្មំ, អកុសលចិត្តំ, ទុក្ខវេទនន្តិ.

តតិយបារាជិកំ.