៧. និសីទនសិក្ខាបទវណ្ណនា

៥៣១-៤. សត្តមេ – និសីទនំ អនុញ្ញាតំ ហោតីតិ កត្ថ អនុញ្ញាតំ? ចីវរក្ខន្ធកេ បណីតភោជនវត្ថុស្មិំ. វុត្តញ្ហិ តត្ថ – ‘‘អនុជានាមិ, ភិក្ខវេ, កាយគុត្តិយា ចីវរគុត្តិយា សេនាសនគុត្តិយា និសីទន’’ន្តិ (មហាវ. ៣៥៣). សេយ្យថាបិ បុរាណាសិកោដ្ឋោតិ យថា នាម បុរាណចម្មការោតិ អត្ថោ. យថា ហិ ចម្មការោ ចម្មំ វិត្ថតំ ករិស្សាមីតិ ឥតោ ចិតោ ច សមញ្ឆតិ, កឌ្ឍតិ; ឯវំ សោបិ តំ និសីទនំ. តេន តំ ភគវា ឯវមាហ – ‘‘និសីទនំ នាម សទសំ វុច្ចតី’’តិ សន្ថតសទិសំ សន្ថរិត្វា ឯកស្មិំ អន្តេ សុគតវិទត្ថិយា វិទត្ថិមត្តេ បទេសេ ទ្វីសុ ឋានេសុ ផាលេត្វា តិស្សោ ទសា ករិយន្តិ, តាហិ ទសាហិ សទសំ នាម វុច្ចតិ. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវ. ឆសមុដ្ឋានំ.

និសីទនសិក្ខាបទំ សត្តមំ.