៤. ទុដ្ឋុល្លសិក្ខាបទវណ្ណនា

៣៩៩. ចតុត្ថេ – ទុដ្ឋុល្លា នាម អាបត្តីតិ ឯត្ថ ចត្តារិ បារាជិកានិ អត្ថុទ្ធារវសេន ទស្សិតានិ, សង្ឃាទិសេសាបត្តិ បន អធិប្បេតា, តំ ឆាទេន្តស្ស បាចិត្តិយំ. ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេតិ ធុរេ និក្ខិត្តមត្តេ. សចេបិ ធុរំ និក្ខិបិត្វា បច្ឆា អារោចេតិ, ន រក្ខតិ; ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេយេវ បាចិត្តិយន្តិ វុត្តំ ហោតិ. សចេ បន ឯវំ ធុរំ និក្ខិបិត្វា បដិច្ឆាទនត្ថមេវ អញ្ញស្ស អារោចេតិ, សោបិ អញ្ញស្សាតិ ឯតេនុបាយេន សមណសតម្បិ សមណសហស្សម្បិ អាបត្តិំ អាបជ្ជតិយេវ តាវ, យាវ កោដិ ន ឆិជ្ជតិ. កទា បន កោដិ ឆិជ្ជតីតិ? មហាសុមត្ថេរោ តាវ វទតិ – ‘‘អាបត្តិំ អាបន្នោ ឯកស្ស អារោចេតិ, សោ បដិនិវត្តិត្វា តស្សេវ អារោចេតិ; ឯវំ កោដិ ឆិជ្ជតី’’តិ. មហាបទុមត្ថេរោ បនាហ – ‘‘អយញ្ហិ វត្ថុបុគ្គលោយេវ. អាបត្តិំ អាបន្នោ បន ឯកស្ស ភិក្ខុនោ អារោចេតិ, អយំ អញ្ញស្ស អារោចេតិ, សោ បដិនិវត្តិត្វា យេនស្ស អារោចិតំ, តស្សេវ អារោចេតិ; ឯវំ តតិយេន បុគ្គលេន ទុតិយស្ស អារោចិតេ កោដិ ឆិន្នា ហោតី’’តិ.

៤០០. អទុដ្ឋុល្លំ អាបត្តិន្តិ អវសេសេ បញ្ចាបត្តិក្ខន្ធេ. អនុបសម្បន្នស្ស ទុដ្ឋុល្លំ វា អទុដ្ឋុល្លំ វា អជ្ឈាចារន្តិ ឯត្ថ អនុបសម្បន្នស្ស សុក្កវិស្សដ្ឋិ ច កាយសំសគ្គោ ចាតិ អយំ ទុដ្ឋុល្លអជ្ឈាចារោ នាម. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវាតិ. ធុរនិក្ខេបសមុដ្ឋានំ – កាយវាចាចិត្តតោ សមុដ្ឋាតិ, អកិរិយំ, សញ្ញាវិមោក្ខំ, សចិត្តកំ, លោកវជ្ជំ, កាយកម្មំ, វចីកម្មំ, អកុសលចិត្តំ, ទុក្ខវេទនន្តិ.

ទុដ្ឋុល្លសិក្ខាបទំ ចតុត្ថំ.