២. សប្បាណកសិក្ខាបទវណ្ណនា

៣៨៧. ទុតិយេ – សប្បាណកន្តិ យេ បាណកា បរិភោគេន មរន្តិ, តេហិ បាណកេហិ សប្បាណកំ, តាទិសញ្ហិ ជានំ បរិភុញ្ជតោ បយោគេ បយោគេ បាចិត្តិយំ. បត្តបូរម្បិ អវិច្ឆិន្ទិត្វា ឯកបយោគេន បិវតោ ឯកា អាបត្តិ. តាទិសេន ឧទកេន សាមិសំ បត្តំ អាវិញ្ឆិត្វា ធោវតោបិ តាទិសេ ឧទកេ ឧណ្ហយាគុបត្តំ និព្ពាបយតោបិ តំ ឧទកំ ហត្ថេន វា ឧឡុង្កេន វា គហេត្វា ន្ហាយតោបិ បយោគេ បយោគេ បាចិត្តិយំ. ឧទកសោណ្ឌិំ វា បោក្ខរណិំ វា បវិសិត្វា ពហិនិក្ខមនត្ថាយ វីចិំ ឧដ្ឋាបយតោបិ. សោណ្ឌិំ វា បោក្ខរណិំ វា សោធេន្តេហិ តតោ គហិតឧទកំ ឧទកេយេវ អាសិញ្ចិតព្ពំ. សមីបម្ហិ ឧទកេ អសតិ កប្បិយឧទកស្ស អដ្ឋ វា ទស វា ឃដេ ឧទកសណ្ឋានកប្បទេសេ អាសិញ្ចិត្វា តត្ថ អាសិញ្ចិតព្ពំ. ‘‘បវដ្ដិត្វា ឧទកេ បតិស្សតី’’តិ ឧណ្ហបាសាណេ ឧទកំ នាសិញ្ចិតព្ពំ. កប្បិយឧទកេន បន បាសាណំ និព្ពាបេត្វា អាសិញ្ចិតុំ វដ្ដតិ. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវ.

តិសមុដ្ឋានំ – កិរិយំ, សញ្ញាវិមោក្ខំ, សចិត្តកំ, បណ្ណត្តិវជ្ជំ, កាយកម្មំ,

វចីកម្មំ, តិចិត្តំ, តិវេទនន្តិ. ឯត្ថ ច បដង្គបាណកានំ បតនំ ញត្វាបិ សុទ្ធចិត្តតាយ ទីបជាលនេ វិយ សប្បាណកភាវំ ញត្វាបិ ឧទកសញ្ញាយ បរិភុញ្ជិតព្ពតោ បណ្ណត្តិវជ្ជតា វេទិតព្ពាតិ.

សប្បាណកសិក្ខាបទំ ទុតិយំ.