១. សញ្ចិច្ចបាណសិក្ខាបទវណ្ណនា

៣៨២. សប្បាណកវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទេ – ឥស្សាសោ ហោតីតិ គិហិកាលេ ធនុគ្គហាចរិយោ ហោតិ. ជីវិតា វោរោបិតាតិ ជីវិតា វិយោជិតា.

សិក្ខាបទេបិ វោរោបេយ្យាតិ វិយោជេយ្យ. យស្មា បន វោហារមត្តមេវេតំ; ន ហេត្ថ កិញ្ចិ វិយោជិតេ សីសាលង្ការេ សីសំ វិយ ជីវិតា វោរោបិតេ បាណេបិ ជីវិតំ នាម វិសុំ តិដ្ឋតិ, អញ្ញទត្ថុ អន្តរធានមេវ គច្ឆតិ, តស្មា តមត្ថំ ទស្សេតុំ បទភាជនេ ‘‘ជីវិតិន្ទ្រិយំ ឧបច្ឆិន្ទតី’’តិអាទិ វុត្តំ. ឥមស្មិញ្ច សិក្ខាបទេ តិរច្ឆានគតោយេវ ‘‘បាណោ’’តិ វេទិតព្ពោ. តំ ខុទ្ទកម្បិ មហន្តម្បិ មារេន្តស្ស អាបត្តិនានាករណំ នត្ថិ. មហន្តេ បន ឧបក្កមមហន្តត្តា អកុសលមហត្តំ ហោតិ. បាណេ បាណសញ្ញីតិ អន្តមសោ មញ្ចបីឋំ សោធេន្តោ មង្គុលពីជកេបិ បាណសញ្ញី និក្ការុណិកតាយ តំ ភិន្ទន្តោ អបនេតិ, បាចិត្តិយំ. តស្មា ឯវរូបេសុ ឋានេសុ ការុញ្ញំ ឧបដ្ឋបេត្វា អប្បមត្តេន វត្តំ កាតព្ពំ. សេសំ មនុស្សវិគ្គហេ វុត្តនយេនេវ វេទិតព្ពំ សទ្ធិំ សមុដ្ឋានាទីហីតិ.

សញ្ចិច្ចបាណសិក្ខាបទំ បឋមំ.