៨. វេហាសកុដិសិក្ខាបទវណ្ណនា

១២៩. អដ្ឋមសិក្ខាបទេ – ឧបរិវេហាសកុដិយាតិ ឧបរិ អច្ឆន្នតលាយ ទ្វិភូមិកកុដិយា វា តិភូមិកាទិកុដិយា វា. មញ្ចំ សហសា អភិនិសីទីតិ មញ្ចំ សហសា អភិភវិត្វា អជ្ឈោត្ថរិត្វា និសីទិ. ភុម្មត្ថេ វា ឯតំ ឧបយោគវចនំ; មញ្ចេ និសីទីតិ អត្ថោ. អភីតិ ឥទំ បន បទសោភនត្ថំ ឧបសគ្គមត្តមេវ. និប្បតិត្វាតិ និបតិត្វា និក្ខមិត្វា វា. តស្ស ហិ ឧបរិ អាណីបិ ន ទិន្នា, តស្មា និក្ខន្តោ. វិស្សរមកាសីតិ វិរូបំ អាតុរស្សរមកាសិ.

១៣១. វេហាសកុដិ នាម មជ្ឈិមស្ស បុរិសស្ស អសីសឃដ្ដាតិ យា បមាណមជ្ឈិមស្ស បុរិសស្ស សព្ពហេដ្ឋិមាហិ តុលាហិ សីសំ ន ឃដ្ដេតិ, ឯតេន ឥធ អធិប្បេតា វេហាសកុដិ ទស្សិតា ហោតិ, ន វេហាសកុដិលក្ខណំ. យា ហិ កាចិ ឧបរិ អច្ឆិន្នតលា ទ្វិភូមិកា កុដិ តិភូមិកាទិកុដិ វា ‘‘វេហាសកុដី’’តិ វុច្ចតិ. ឥធ បន អសីសឃដ្ដា អធិប្បេតា. អភិនិសីទនាទីសុ បុព្ពេ វុត្តនយេនេវ បយោគវសេន អាបត្តិភេទោ វេទិតព្ពោ.

១៣៣. អវេហាសកុដិយាតិ ភូមិយំ កតបណ្ណសាលាទីសុ អនាបត្តិ. ន ហិ សក្កា តត្ថ បរស្ស បីឡា កាតុំ. សីសឃដ្ដាយាតិ យាយំ សីសឃដ្ដា ហោតិ, តត្ថាបិ អនាបត្តិ. ន ហិ សក្កា តត្ថ ហេដ្ឋាបាសាទេ អនោណតេន វិចរិតុំ, តស្មា អសញ្ចរណដ្ឋានត្តា បរបីឡា ន ភវិស្សតិ. ហេដ្ឋា អបរិភោគំ ហោតីតិ យស្សា ហេដ្ឋា ទព្ពសម្ភារាទីនំ និក្ខិត្តត្តា អបរិភោគំ ហោតិ, តត្ថាបិ អនាបត្តិ. បទរសញ្ចិតំ ហោតីតិ យស្សា ឧបរិមតលំ ទារុផលកេហិ វា ឃនសន្ថតំ ហោតិ, សុធាទិបរិកម្មកតំ វា តត្ថាបិ អនាបត្តិ. បដាណិ ទិន្នា ហោតីតិ មញ្ចបីឋានំ បាទសិខាសុ អាណី ទិន្នា ហោតិ, យត្ថ និសីទន្តេបិ ន និប្បតន្តិ, តាទិសេ មញ្ចបីឋេ និសីទតោបិ អនាបត្តិ. តស្មិំ ឋិតោតិ អាហច្ចបាទកេ មញ្ចេ វា បីឋេ វា ឋិតោ ឧបរិ នាគទន្តកាទីសុ លគ្គិតកំ ចីវរំ វា កិញ្ចិ វា គណ្ហាតិ វា, អញ្ញំ វា លគ្គេតិ, តស្សាបិ អនាបត្តិ. សេសំ ឧត្តានមេវ. ឯឡកលោមសមុដ្ឋានំ – កាយតោ ច កាយចិត្តតោ ច សមុដ្ឋាតិ, កិរិយំ, នោសញ្ញាវិមោក្ខំ, អចិត្តកំ, បណ្ណត្តិវជ្ជំ, កាយកម្មំ, តិចិត្តំ, តិវេទនន្តិ.

វេហាសកុដិសិក្ខាបទំ អដ្ឋមំ.