៦. ឃោសិតសុត្តវណ្ណនា

១២៩. ឆដ្ឋេ រូបា ច មនាបាតិ រូបា ច មនាបា សំវិជ្ជន្តិ. ចក្ខុវិញ្ញាណញ្ចាតិ ចក្ខុវិញ្ញាណញ្ច សំវិជ្ជតិ. សុខវេទនិយំ ផស្សន្តិ ចក្ខុវិញ្ញាណសម្បយុត្តំ ឧបនិស្សយវសេន ជវនកាលេ សុខវេទនាយ បច្ចយភូតំ ផស្សំ. សុខា វេទនាតិ ឯកំ ផស្សំ បដិច្ច ជវនវសេន សុខវេទនា ឧប្បជ្ជតិ. សេសបទេសុបិ ឯសេវ នយោ.

ឥតិ ឥមស្មិំ សុត្តេ តេវីសតិ ធាតុយោ កថិតា. កថំ? ឯត្ថ ហិ ចក្ខុបសាទោ ចក្ខុធាតុ, តស្ស អារម្មណំ រូបធាតុ, ចក្ខុវិញ្ញាណំ វិញ្ញាណធាតុ, ចក្ខុវិញ្ញាណធាតុយា សហជាតា តយោ ខន្ធា ធម្មធាតុ, ឯវំ បញ្ចសុ ទ្វារេសុ ចតុន្នំ ចតុន្នំ វសេន វីសតិ. មនោទ្វារេ ‘‘មនោធាតូ’’តិ អាវជ្ជនចិត្តំ គហិតំ, អារម្មណញ្ចេវ ហទយវត្ថុ ច ធម្មធាតុ, វត្ថុនិស្សិតំ មនោវិញ្ញាណធាតូតិ ឯវំ តេវីសតិ ហោន្តិ. ឯវំ តេវីសតិយា ធាតូនំ វសេន ធាតុនានត្តំ វុត្តំ ភគវតាតិ ទស្សេតិ.