៤. បឋមសង្គាមសុត្តវណ្ណនា

១២៥. ចតុត្ថេ វេទេហិបុត្តោតិ វេទេហីតិ បណ្ឌិតាធិវចនមេតំ, បណ្ឌិតិត្ថិយា បុត្តោតិ អត្ថោ. ចតុរង្គិនិន្តិ ហត្ថិអស្សរថបត្តិសង្ខាតេហិ ចតូហិ អង្គេហិ សមន្នាគតំ. សន្នយ្ហិត្វាតិ ចម្មបដិមុញ្ចនាទីហិ សន្នាហំ ការេត្វា. សង្គាមេសុន្តិ យុជ្ឈិំសុ. កេន ការណេន? មហាកោសលរញ្ញា កិរ ពិម្ពិសារស្ស ធីតរំ ទេន្តេន ទ្វិន្នំ រជ្ជានំ អន្តរេ សតសហស្សុដ្ឋានោ កាសិគាមោ នាម ធីតុ ទិន្នោ. អជាតសត្តុនា ច បិតរិ មារិតេ មាតាបិស្ស រញ្ញោ វិយោគសោកេន នចិរស្សេវ មតា. តតោ រាជា បសេនទិ កោសលោ – ‘‘អជាតសត្តុនា មាតាបិតរោ មារិតា, មយ្ហំ បិតុ សន្តកោ គាមោ’’តិ តស្សត្ថាយ អឌ្ឌំ ករោតិ. អជាតសត្តុបិ ‘‘មយ្ហំ មាតុ សន្តកោ’’តិ តស្ស គាមស្សត្ថាយ ទ្វេបិ មាតុលភាគិនេយ្យា យុជ្ឈិំសុ.

បាបា ទេវទត្តាទយោ មិត្តា អស្សាតិ បាបមិត្តោ. តេយេវស្ស សហាយាតិ បាបសហាយោ. តេស្វេវស្ស ចិត្តំ និន្នំ សម្បវង្កន្តិ បាបសម្បវង្កោ. បសេនទិស្ស សារិបុត្តត្ថេរាទីនំ វសេន កល្យាណមិត្តាទិតា វេទិតព្ពា. ទុក្ខំ សេតីតិ ជិតានិ ហត្ថិអាទីនិ អនុសោចន្តោ ទុក្ខំ សយិស្សតិ. ឥទំ ភគវា បុន តស្ស ជយការណំ ទិស្វា អាហ. ជយំ វេរំ បសវតីតិ ជិនន្តោ វេរំ បសវតិ, វេរិបុគ្គលំ លភតិ. ចតុត្ថំ.