១០. ពន្ធនសុត្តវណ្ណនា

១២១. ទសមេ ឥធ, ភន្តេ, រញ្ញាតិ ឥទំ តេ ភិក្ខូ តេសុ មនុស្សេសុ អានន្ទត្ថេរស្ស សុកតការណំ អារោចេន្តា អារោចេសុំ. រញ្ញោ កិរ សក្កេន កុសរាជស្ស ទិន្នោ អដ្ឋវង្កោ មណិ បវេណិយា អាគតោ. រាជា អលង្ករណកាលេ តំ មណិំ អាហរថាតិ អាហ. មនុស្សា ‘‘ឋបិតដ្ឋានេ ន បស្សាមា’’តិ អារោចេសុំ. រាជា អន្តោឃរចារិនោ ‘‘មណិំ បរិយេសិត្វា ទេថា’’តិ ពន្ធាបេសិ. អានន្ទត្ថេរោ តេ ទិស្វា មណិបដិសាមកានំ ឯកំ ឧបាយំ អាចិក្ខិ. តេ រញ្ញោ អារោចេសុំ. រាជា ‘‘បណ្ឌិតោ ថេរោ, ថេរស្ស វចនំ ករោថា’’តិ. បដិសាមកមនុស្សា រាជង្គណេ ឧទកចាដិំ ឋបេត្វា សាណិយា បរិក្ខិបាបេត្វា តេ មនុស្សេ អាហំសុ – ‘‘សាដកំ បារុបិត្វា ឯត្ថ គន្ត្វា ហត្ថំ ឱតារេថា’’តិ. មណិចោរោ ចិន្តេសិ – ‘‘រាជភណ្ឌំ វិស្សជ្ជេតុំ វា វលញ្ជេតុំ វា ន សក្កា’’តិ. សោ គេហំ គន្ត្វា មណិំ ឧបកច្ឆកេ ឋបេត្វា សាដកំ បារុបិត្វា អាគម្ម ឧទកចាដិយំ បក្ខិបិត្វា បក្កាមិ. មហាជនេ បដិក្កន្តេ រាជមនុស្សា ចាដិយំ ហត្ថំ ឱតារេត្វា មណិំ ទិស្វា អាហរិត្វា រញ្ញោ អទំសុ. ‘‘អានន្ទត្ថេរេន កិរ ទស្សិតនយេន មណិ ទិដ្ឋោ’’តិ មហាជនោ កោលាហលំ អកាសិ. តេ ភិក្ខូ តំ ការណំ តថាគតស្ស អារោចេន្តា ឥមំ បវត្តិំ អារោចេសុំ. សត្ថា – ‘‘អនច្ឆរិយំ, ភិក្ខវេ, យំ អានន្ទោ មនុស្សានំ ហត្ថារុឡ្ហមណិំ អាហរាបេយ្យ, យត្ថ បុព្ពេ បណ្ឌិតា អត្តនោ ញាណេ ឋត្វា អហេតុកបដិសន្ធិយំ និព្ពត្តានំ តិរច្ឆានគតានម្បិ ហត្ថារុឡ្ហំ ភណ្ឌំ អាហរាបេត្វា រញ្ញោ អទំសូ’’តិ វត្វា –

‘‘ឧក្កដ្ឋេ សូរមិច្ឆន្តិ, មន្តីសុ អកុតូហលំ;

បិយញ្ច អន្នបានម្ហិ, អត្ថេ ជាតេ ច បណ្ឌិត’’ន្តិ. (ជា. ១.១.៩២) –

មហាសារជាតកំ កថេសិ.

ន តំ ទឡ្ហន្តិ តំ ពន្ធនំ ថិរន្តិ ន កថេន្តិ. យទាយសន្តិ យំ អាយសា កតំ. សារត្តរត្តាតិ សុដ្ឋុ រត្តរត្តា, សារត្តេន វា រត្តា សារត្តរត្តា, សារំ ឥទន្តិ មញ្ញនាយ រត្តាតិ អត្ថោ. អបេក្ខាតិ អាលយោ និកន្តិ. អាហូតិ កថេន្តិ. ឱហារិនន្តិ ចតូសុ អបាយេសុ អាកឌ្ឍនកំ. សិថិលន្តិ ន អាយសាទិពន្ធនំ វិយ ឥរិយាបថំ និវារេត្វា ឋិតំ. តេន ហិ ពន្ធនេន ពទ្ធា បរទេសម្បិ គច្ឆន្តិយេវ. ទុប្បមុញ្ចន្តិ អញ្ញត្រ លោកុត្តរញាណេន មុញ្ចិតុំ អសក្កុណេយ្យន្តិ. ទសមំ.

បឋមោ វគ្គោ.