១៣. សោធនហារវិភង្គវណ្ណនា

៤៥. តត្ថ កតមោ សោធនោ ហារោតិ សោធនហារវិភង្គោ. តត្ថ ភគវា បទំ សោធេតីតិ ‘‘អវិជ្ជាយ និវុតោ លោកោ’’តិ (សុ. និ. ១០៣៩; ចូឡនិ. អជិតមាណវបុច្ឆា ៥៨, អជិតមាណវបុច្ឆានិទ្ទេស ២) វទន្តោ ភគវា – ‘‘កេនស្សុ និវុតោ លោកោ’’តិ (សុ. និ. ១០៣៨; ចូឡនិ. អជិតមាណវបុច្ឆា ៥៧, អជិតមាណវបុច្ឆានិទ្ទេស ១) អាយស្មតា អជិតេន បុច្ឆាវសេន វុត្តំ បទំ សោធេតិ នាម, តទត្ថស្ស វិស្សជ្ជនតោ. នោ ច អារម្ភន្តិ ន តាវ អារម្ភំ សោធេតិ, ញាតុំ ឥច្ឆិតស្ស អត្ថស្ស អបរិយោសិតត្តា. សុទ្ធោ អារម្ភោតិ ញាតុំ ឥច្ឆិតស្ស អត្ថស្ស បពោធិតត្តា សោធិតោ អារម្ភោតិ អត្ថោ. អញ្ញាណបក្ខន្ទានំ ទ្វេឡ្ហកជាតានំ វា បុច្ឆនកាលេ បុច្ឆិតានំ បុច្ឆាវិសយោ អវិជដំ មហាគហនំ វិយ មហាទុគ្គំ វិយ ច អន្ធការំ អវិភូតំ ហោតិ. យទា ច ភគវតា បណ្ឌិតេហិ វា ភគវតោ សាវកេហិ អបទេ បទំ ទស្សេន្តេហិ និជ្ជដំ និគុម្ពំ កត្វា បញ្ហេ វិស្សជ្ជិតេ មហតា គន្ធហត្ថិនា អភិភវិត្វា ឱភគ្គបទាលិតោ គហនប្បទេសោ វិយ វិគតន្ធការោ វិភូតោ ឧបដ្ឋហមានោ វិសោធិតោ នាម ហោតិ.

សោធនហារវិភង្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.