៩. សារិបុត្តត្ថេរវត្ថុ

យម្ហាតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ សារិបុត្តត្ថេរំ អារព្ភ កថេសិ.

សោ កិរាយស្មា អស្សជិត្ថេរស្ស សន្តិកេ ធម្មំ សុត្វា សោតាបត្តិផលំ បត្តកាលតោ បដ្ឋាយ ‘‘យស្សំ ទិសាយំ ថេរោ វសតី’’តិ សុណាតិ, តតោ អញ្ជលិំ បគ្គយ្ហ តតោវ សីសំ កត្វា និបជ្ជតិ. ភិក្ខូ ‘‘មិច្ឆាទិដ្ឋិកោ សារិបុត្តោ, អជ្ជាបិ ទិសា នមស្សមានោ វិចរតី’’តិ តមត្ថំ តថាគតស្ស អារោចេសុំ. សត្ថា ថេរំ បក្កោសាបេត្វា ‘‘សច្ចំ កិរ ត្វំ, សារិបុត្ត, ទិសា នមស្សន្តោ វិចរសី’’តិ បុច្ឆិត្វា, ‘‘ភន្តេ, មម ទិសា នមស្សនភាវំ វា អនមស្សនភាវំ វា តុម្ហេវ ជានាថា’’តិ វុត្តេ ‘‘ន, ភិក្ខវេ, សារិបុត្តោ ទិសា នមស្សតិ, អស្សជិត្ថេរស្ស បន សន្តិកា ធម្មំ សុត្វា សោតាបត្តិផលំ បត្តតាយ អត្តនោ អាចរិយំ នមស្សតិ. យញ្ហិ អាចរិយំ និស្សាយ ភិក្ខុ ធម្មំ វិជានាតិ, តេន សោ ព្រាហ្មណេន អគ្គិ វិយ សក្កច្ចំ នមស្សិតព្ពោយេវា’’តិ វត្វា ធម្មំ ទេសេន្តោ ឥមំ គាថមាហ –

៣៩២. ‘‘យម្ហា ធម្មំ វិជានេយ្យ, សម្មាសម្ពុទ្ធទេសិតំ;

សក្កច្ចំ តំ នមស្សេយ្យ, អគ្គិហុត្តំវ ព្រាហ្មណោ’’តិ.

តត្ថ អគ្គិហុត្តំវាតិ យថា ព្រាហ្មណោ អគ្គិហុត្តំ សម្មា បរិចរណេន ចេវ អញ្ជលិកម្មាទីហិ ច សក្កច្ចំ នមស្សតិ, ឯវំ យម្ហា អាចរិយា តថាគតបវេទិតំ ធម្មំ វិជានេយ្យ, តំ សក្កច្ចំ នមស្សេយ្យាតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ ពហូ សោតាបត្តិផលាទីនិ បាបុណិំសូតិ.

សារិបុត្តត្ថេរវត្ថុ នវមំ.