៨. មហាបជាបតិគោតមីវត្ថុ

យស្ស កាយេន វាចាយាតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ មហាបជាបតិំ គោតមិំ អារព្ភ កថេសិ.

ភគវតា ហិ អនុប្បន្នេ វត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តេ អដ្ឋ គរុធម្មេ មណ្ឌនកជាតិយោ បុរិសោ សុរភិបុប្ផទាមំ វិយ សិរសា សម្បដិច្ឆិត្វា សបរិវារា មហាបជាបតិ គោតមី ឧបសម្បទំ លភិ, អញ្ញោ តស្សា ឧបជ្ឈាយោ វា អាចរិយោ វា នត្ថិ. ឯវំ លទ្ធូបសម្បទំ ថេរិំ អារព្ភ អបរេន សមយេន កថំ សមុដ្ឋាបេសុំ ‘‘មហាបជាបតិយា គោតមិយា អាចរិយុបជ្ឈាយា ន បញ្ញាយន្តិ, សហត្ថេនេវ កាសាយានិ គណ្ហី’’តិ. ឯវញ្ច បន វត្វា ភិក្ខុនិយោ កុក្កុច្ចាយន្តិយោ តាយ សទ្ធិំ នេវ ឧបោសថំ ន បវារណំ ករោន្តិ, តា គន្ត្វា តថាគតស្សបិ តមត្ថំ អារោចេសុំ. សត្ថា តាសំ កថំ សុត្វា ‘‘មយា មហាបជាបតិយា គោតមិយា អដ្ឋ គរុធម្មា ទិន្នា, អហមេវស្សាចរិយោ, អហមេវ ឧបជ្ឈាយោ. កាយទុច្ចរិតាទិវិរហិតេសុ ខីណាសវេសុ កុក្កុច្ចំ នាម ន កាតព្ព’’ន្តិ វត្វា ធម្មំ ទេសេន្តោ ឥមំ គាថមាហ –

៣៩១. ‘‘យស្ស កាយេន វាចាយ, មនសា នត្ថិ ទុក្កដំ;

សំវុតំ តីហិ ឋានេហិ, តមហំ ព្រូមិ ព្រាហ្មណ’’ន្តិ.

តត្ថ ទុក្កដន្តិ សាវជ្ជំ ទុក្ខុទ្រយំ អបាយសំវត្តនិកំ កម្មំ. តីហិ ឋានេហីតិ ឯតេហិ កាយាទីហិ តីហិ ការណេហិ កាយទុច្ចរិតាទិបវេសនិវារណត្ថាយ ទ្វារំ បិហិតំ, តំ អហំ ព្រាហ្មណំ វទាមីតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ ពហូ សោតាបត្តិផលាទីនិ បាបុណិំសូតិ.

មហាបជាបតិគោតមីវត្ថុ អដ្ឋមំ.