៣៩. អង្គុលិមាលត្ថេរវត្ថុ

ឧសភន្តិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ អង្គុលិមាលត្ថេរំ អារព្ភ កថេសិ. វត្ថុ ‘‘ន វេ កទរិយា ទេវលោកំ វជន្តី’’តិ (ធ. ប. ១៧៧) គាថាវណ្ណនាយ វុត្តមេវ. វុត្តញ្ហិ តត្ថ –

ភិក្ខូ អង្គុលិមាលំ បុច្ឆិំសុ – ‘‘កិំ នុ ខោ, អាវុសោ អង្គុលិមាល, ទុដ្ឋហត្ថិំ ឆត្តំ ធារេត្វា ឋិតំ ទិស្វា ភាយី’’តិ? ‘‘ន ភាយិំ, អាវុសោ’’តិ. តេ សត្ថារំ ឧបសង្កមិត្វា អាហំសុ – ‘‘អង្គុលិមាលោ, ភន្តេ, អញ្ញំ ព្យាករោតី’’តិ. សត្ថា ‘‘ន, ភិក្ខវេ, មម បុត្តោ អង្គុលិមាលោ ភាយតិ. ខីណាសវឧសភានញ្ហិ អន្តរេ ជេដ្ឋកឧសភា មម បុត្តសទិសា ភិក្ខូ ន ភាយន្តី’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

៤២២. ‘‘ឧសភំ បវរំ វីរំ, មហេសិំ វិជិតាវិនំ;

អនេជំ ន្ហាតកំ ពុទ្ធំ, តមហំ ព្រូមិ ព្រាហ្មណ’’ន្តិ.

តស្សត្ថោ – អច្ឆម្ភិតដ្ឋេន ឧសភសទិសតាយ ឧសភំ ឧត្តមដ្ឋេន បវរំ វីរិយសម្បត្តិយា វីរំ មហន្តានំ សីលក្ខន្ធាទីនំ ឯសិតត្តា មហេសិំ តិណ្ណំ មារានំ វិជិតត្តា វិជិតាវិនំ ន្ហាតកិលេសតាយ ន្ហាតកំ ចតុសច្ចពុទ្ធតាយ ពុទ្ធំ តំ ឯវរូបំ អហំ ព្រាហ្មណំ វទាមីតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ ពហូ សោតាបត្តិផលាទីនិ បាបុណិំសូតិ.

អង្គុលិមាលត្ថេរវត្ថុ ឯកូនចត្តាលីសំ.