៨. បញ្ចសតភិក្ខុវត្ថុ

វស្សិកា វិយ បុប្ផានីតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ បញ្ចសតេ ភិក្ខូ អារព្ភ កថេសិ.

តេ កិរ សត្ថុ សន្តិកេ កម្មដ្ឋានំ គហេត្វា អរញ្ញេ សមណធម្មំ ករោន្តា បាតោវ បុប្ផិតានិ វស្សិកបុប្ផានិ សាយំ វណ្ដតោ មុច្ចន្តានិ ទិស្វា ‘‘បុប្ផានំ វណ្ដេហិ មុច្ចនតោ មយំ បឋមតរំ រាគាទីហិ មុច្ចិស្សាមា’’តិ វាយមិំសុ. សត្ថា តេ ភិក្ខូ ឱលោកេត្វា, ‘‘ភិក្ខវេ, ភិក្ខុនា នាម វណ្ដតោ មុច្ចនបុប្ផេន វិយ ទុក្ខតោ មុច្ចិតុំ វាយមិតព្ពមេវា’’តិ វត្វា គន្ធកុដិយំ និសិន្នោវ អាលោកំ ផរិត្វា ឥមំ គាថមាហ –

៣៧៧. ‘‘វស្សិកា វិយ បុប្ផានិ, មទ្ទវានិ បមុញ្ចតិ;

ឯវំ រាគញ្ច ទោសញ្ច, វិប្បមុញ្ចេថ ភិក្ខវោ’’តិ.

តត្ថ វស្សិកាតិ សុមនា. មទ្ទវានីតិ មិលាតានិ. ឥទំ វុត្តំ ហោតិ – យថា វស្សិកា ហិយ្យោ បុប្ផិតបុប្ផានិ បុនទិវសេ បុរាណភូតានិ មុញ្ចតិ, វណ្ដតោ វិស្សជ្ជេតិ, ឯវំ តុម្ហេបិ រាគាទយោ ទោសេ វិប្បមុញ្ចេថាតិ.

ទេសនាវសានេ សព្ពេបិ តេ ភិក្ខូ អរហត្តេ បតិដ្ឋហិំសូតិ.

បញ្ចសតភិក្ខុវត្ថុ អដ្ឋមំ.