៩. ឧបកាជីវកវត្ថុ

សព្ពាភិភូតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា អន្តរាមគ្គេ ឧបកំ អាជីវកំ អារព្ភ កថេសិ.

ឯកស្មិញ្ហិ សមយេ សត្ថា បត្តសព្ពញ្ញុតញ្ញាណោ ពោធិមណ្ឌេ សត្តសត្តាហំ វីតិនាមេត្វា អត្តនោ បត្តចីវរមាទាយ ធម្មចក្កបវត្តនត្ថំ ពារាណសិំ សន្ធាយ អដ្ឋារសយោជនមគ្គំ បដិបន្នោ អន្តរាមគ្គេ ឧបកំ អាជីវកំ អទ្ទស. សោបិ សត្ថារំ ទិស្វា ‘‘វិប្បសន្នានិ ខោ តេ, អាវុសោ, ឥន្ទ្រិយានិ, បរិសុទ្ធោ ឆវិវណ្ណោ បរិយោទាតោ, កំសិ ត្វំ, អាវុសោ, ឧទ្ទិស្ស បព្ពជិតោ, កោ វា តេ សត្ថា, កស្ស វា ត្វំ ធម្មំ រោចេសី’’តិ បុច្ឆិ. អថស្ស សត្ថា ‘‘មយ្ហំ ឧបជ្ឈាយោ វា អាចរិយោ វា នត្ថី’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

៣៥៣. ‘‘សព្ពាភិភូ សព្ពវិទូហមស្មិ,

សព្ពេសុ ធម្មេសុ អនូបលិត្តោ;

សព្ពញ្ជហោ តណ្ហក្ខយេ វិមុត្តោ,

សយំ អភិញ្ញាយ កមុទ្ទិសេយ្យ’’ន្តិ.

តត្ថ សព្ពាភិភូតិ សព្ពេសំ តេភូមកធម្មានំ អភិភវនតោ សព្ពាភិភូ. សព្ពវិទូតិ វិទិតសព្ពចតុភូមកធម្មោ. សព្ពេសុ ធម្មេសូតិ សព្ពេសុបិ តេភូមកធម្មេសុ តណ្ហាទិដ្ឋីហិ អនូបលិត្តោ. សព្ពញ្ជហោតិ សព្ពេ តេភូមកធម្មេ ជហិត្វា ឋិតោ. តណ្ហក្ខយេ វិមុត្តោតិ តណ្ហក្ខយន្តេ ឧប្បាទិតេ តណ្ហក្ខយសង្ខាតេ អរហត្តេ អសេខាយ វិមុត្តិយា វិមុត្តោ. សយំ អភិញ្ញាយាតិ អភិញ្ញេយ្យាទិភេទេ ធម្មេ សយមេវ ជានិត្វា. កមុទ្ទិសេយ្យន្តិ ‘‘អយំ មេ ឧបជ្ឈាយោ វា អាចរិយោ វា’’តិ កំ នាម ឧទ្ទិសេយ្យន្តិ.

ទេសនាវសានេ ឧបកោ អាជីវកោ តថាគតស្ស វចនំ នេវាភិនន្ទិ, ន បដិក្កោសិ. សីសំ បន ចាលេត្វា ជិវ្ហំ និល្លាឡេត្វា ឯកបទិកមគ្គំ គហេត្វា អញ្ញតរំ លុទ្ទកនិវាសនដ្ឋានំ អគមាសីតិ.

ឧបកាជីវកវត្ថុ នវមំ.