៧. ចិត្តគហបតិវត្ថុ

សទ្ធោតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ ចិត្តគហបតិំ អារព្ភ កថេសិ. វត្ថុ ពាលវគ្គេ ‘‘អសន្តំ ភាវនមិច្ឆេយ្យា’’តិ គាថាវណ្ណនាយ វិត្ថារិតំ. គាថាបិ តត្ថេវ វុត្តា. វុត្តញ្ហេតំ តត្ថ (ធ. ប. អដ្ឋ. ១.៧៤) –

‘‘កិំ បន, ភន្តេ, ឯតស្ស តុម្ហាកំ សន្តិកំ អាគច្ឆន្តស្សេវាយំ លាភសក្ការោ ឧប្បជ្ជតិ, ឧទាហុ អញ្ញត្ថ គច្ឆន្តស្សាបិ ឧប្បជ្ជតី’’តិ. ‘‘អានន្ទ, មម សន្តិកំ អាគច្ឆន្តស្សាបិ អញ្ញត្ថ គច្ឆន្តស្សាបិ តស្ស ឧប្បជ្ជតេវ. អយញ្ហិ ឧបាសកោ សទ្ធោ បសន្នោ សម្បន្នសីលោ, ឯវរូបោ បុគ្គលោ យំ យំ បទេសំ ភជតិ, តត្ថ តត្ថេវស្ស លាភសក្ការោ និព្ពត្តតី’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

៣០៣. ‘‘សទ្ធោ សីលេន សម្បន្នោ, យសោភោគសមប្បិតោ;

យំ យំ បទេសំ ភជតិ, តត្ថ តត្ថេវ បូជិតោ’’តិ. (ធ. ប. អដ្ឋ. ១.៧៤);

តត្ថ សទ្ធោតិ លោកិយលោកុត្តរសទ្ធាយ សមន្នាគតោ. សីលេនាតិ អាគារិយសីលំ, អនាគារិយសីលន្តិ ទុវិធំ សីលំ. តេសុ ឥធ អាគារិយសីលំ អធិប្បេតំ, តេន សមន្នាគតោតិ អត្ថោ. យសោភោគសមប្បិតោតិ យាទិសោ អនាថបិណ្ឌិកាទីនំ បញ្ចឧបាសកសតបរិវារសង្ខាតោ អាគារិយយសោ, តាទិសេនេវ យសេន ធនធញ្ញាទិកោ ចេវ សត្តវិធអរិយធនសង្ខាតោ ចាតិ ទុវិធោ ភោគោ, តេន សមន្នាគតោតិ អត្ថោ. យំ យំ បទេសន្តិ បុរត្ថិមាទីសុ ទិសាសុ ឯវរូបោ កុលបុត្តោ យំ យំ បទេសំ ភជតិ, តត្ថ តត្ថ ឯវរូបេន លាភសក្ការេន បូជិតោវ ហោតីតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ ពហូ សោតាបត្តិផលាទីនិ បាបុណិំសូតិ.

ចិត្តគហបតិវត្ថុ សត្តមំ.