៤. លកុណ្ឌកភទ្ទិយត្ថេរវត្ថុ

ន តេន ថេរោ សោ ហោតីតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ លកុណ្ឌកភទ្ទិយត្ថេរំ អារព្ភ កថេសិ.

ឯកទិវសញ្ហិ តស្មិំ ថេរេ សត្ថុ ឧបដ្ឋានំ គន្ត្វា បក្កន្តមត្តេ តិំសមត្តា អារញ្ញិកា ភិក្ខូ តំ បស្សន្តា ឯវ អាគន្ត្វា សត្ថារំ វន្ទិត្វា និសីទិំសុ. សត្ថា តេសំ អរហត្តូបនិស្សយំ ទិស្វា ឥមំ បញ្ហំ បុច្ឆិ – ‘‘ឥតោ គតំ ឯកំ ថេរំ បស្សថា’’តិ? ‘‘ន បស្សាម, ភន្តេ’’តិ. ‘‘កិំ នុ ទិដ្ឋោ វោ’’តិ? ‘‘ឯកំ, ភន្តេ, សាមណេរំ បស្សិម្ហា’’តិ. ‘‘ន សោ, ភិក្ខវេ, សាមណេរោ, ថេរោ ឯវ សោ’’តិ? ‘‘អតិវិយ ខុទ្ទកោ, ភន្តេ’’តិ. ‘‘នាហំ, ភិក្ខវេ, មហល្លកភាវេន ថេរាសនេ និសិន្នមត្តកេន ថេរោតិ វទាមិ. យោ បន សច្ចានិ បដិវិជ្ឈិត្វា មហាជនស្ស អហិំសកភាវេ ឋិតោ, អយំ ថេរោ នាមា’’តិ វត្វា ឥមា គាថា អភាសិ –

២៦០. ‘‘ន តេន ថេរោ សោ ហោតិ, យេនស្ស បលិតំ សិរោ;

បរិបក្កោ វយោ តស្ស, មោឃជិណ្ណោតិ វុច្ចតិ.

២៦១. ‘‘យម្ហិ សច្ចញ្ច ធម្មោ ច, អហិំសា សំយមោ ទមោ;

ស វេ វន្តមលោ ធីរោ, ថេរោ ឥតិ បវុច្ចតី’’តិ.

តត្ថ បរិបក្កោតិ បរិណតោ, វុឌ្ឍភាវំ បត្តោតិ អត្ថោ. មោឃជិណ្ណោតិ អន្តោ ថេរករានំ ធម្មានំ អភាវេន តុច្ឆជិណ្ណោ នាម. យម្ហិ សច្ចញ្ច ធម្មោ ចាតិ យម្ហិ បន បុគ្គលេ សោឡសហាការេហិ បដិវិទ្ធត្តា ចតុព្ពិធំ សច្ចំ, ញាណេន សច្ឆិកតត្តា នវវិធោ លោកុត្តរធម្មោ ច អត្ថិ. អហិំសាតិ អហិំសនភាវោ. ទេសនាមត្តមេតំ, យម្ហិ បន ចតុព្ពិធាបិ អប្បមញ្ញាភាវនា អត្ថីតិ អត្ថោ. សំយមោ ទមោតិ សីលញ្ចេវ ឥន្ទ្រិយសំវរោ ច. វន្តមលោតិ មគ្គញាណេន នីហដមលោ. ធីរោតិ ធិតិសម្បន្នោ. ថេរោតិ សោ ឥមេហិ ថិរភាវការកេហិ សមន្នាគតត្តា ថេរោតិ វុច្ចតីតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ តេ ភិក្ខូ អរហត្តេ បតិដ្ឋហិំសូតិ.

លកុណ្ឌកភទ្ទិយត្ថេរវត្ថុ ចតុត្ថំ.