២. ឆព្ពគ្គិយវត្ថុ

ន តេន បណ្ឌិតោ ហោតីតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ ឆព្ពគ្គិយេ អារព្ភ កថេសិ.

តេ កិរ វិហារេបិ គាមេបិ ភត្តគ្គំ អាកុលំ ករោន្តា វិចរន្តិ. អថេកទិវសេ ភិក្ខូ គាមេ ភត្តកិច្ចំ កត្វា អាគតេ ទហរេ សាមណេរេ ច បុច្ឆិំសុ – ‘‘កីទិសំ, អាវុសោ, ភត្តគ្គ’’ន្តិ? ភន្តេ, មា បុច្ឆថ, ឆព្ពគ្គិយា ‘‘មយមេវ វិយត្តា, មយមេវ បណ្ឌិតា, ឥមេ បហរិត្វា សីសេ កចវរំ អាកិរិត្វា នីហរិស្សាមា’’តិ វត្វា អម្ហេ បិដ្ឋិយំ គហេត្វា កចវរំ ឱកិរន្តា ភត្តគ្គំ អាកុលំ អកំសូតិ. ភិក្ខូ សត្ថុ សន្តិកំ គន្ត្វា តមត្ថំ អារោចេសុំ. សត្ថា ‘‘នាហំ, ភិក្ខវេ, ពហុំ ភាសិត្វា បរេ វិហេឋយមានំ ‘បណ្ឌិតោ’តិ វទាមិ, ខេមិនំ បន អវេរីនំ អភយមេវ បណ្ឌិតោតិ វទាមី’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

២៥៨. ‘‘ន តេន បណ្ឌិតោ ហោតិ, យាវតា ពហុ ភាសតិ;

ខេមី អវេរី អភយោ, បណ្ឌិតោតិ បវុច្ចតី’’តិ.

តត្ថ យាវតាតិ យត្តកេន ការណេន សង្ឃមជ្ឈាទីសុ ពហុំ កថេតិ, តេន បណ្ឌិតោ នាម ន ហោតិ. យោ បន សយំ ខេមី បញ្ចន្នំ វេរានំ អភាវេន អវេរី និព្ភយោ, យំ វា អាគម្ម មហាជនស្ស ភយំ ន ហោតិ, សោ បណ្ឌិតោ នាម ហោតីតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ ពហូ សោតាបត្តិផលាទីនិ បាបុណិំសូតិ.

ឆព្ពគ្គិយវត្ថុ ទុតិយំ.