១០. សម្ពហុលសីលាទិសម្បន្នភិក្ខុវត្ថុ

ន សីលព្ពតមត្តេនាតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ សម្ពហុលេ សីលាទិសម្បន្នេ ភិក្ខូ អារព្ភ កថេសិ.

តេសុ កិរ ឯកច្ចានំ ឯវំ អហោសិ – ‘‘មយំ សម្បន្នសីលា, មយំ ធុតង្គធរា, មយំ ពហុស្សុតា, មយំ បន្តសេនាសនវាសិនោ, មយំ ឈានលាភិនោ, ន អម្ហាកំ អរហត្តំ ទុល្លភំ, ឥច្ឆិតទិវសេយេវ អរហត្តំ បាបុណិស្សាមា’’តិ. យេបិ តត្ថ អនាគាមិនោ, តេសម្បិ ឯតទហោសិ – ‘‘ន អម្ហាកំ ឥទានិ អរហត្តំ ទុល្លភ’’ន្តិ. តេ សព្ពេបិ ឯកទិវសំ សត្ថារំ ឧបសង្កមិត្វា វន្ទិត្វា និសិន្នា ‘‘អបិ នុ ខោ វោ, ភិក្ខវេ, បព្ពជិតកិច្ចំ មត្ថកំ បត្ត’’ន្តិ សត្ថារា បុដ្ឋា ឯវមាហំសុ – ‘‘ភន្តេ, មយំ ឯវរូបា ឯវរូបា ច, តស្មា ‘ឥច្ឆិតិច្ឆិតក្ខណេយេវ អរហត្តំ បត្តុំ សមត្ថម្ហា’តិ ចិន្តេត្វា វិហរាមា’’តិ.

សត្ថា តេសំ វចនំ សុត្វា, ‘‘ភិក្ខវេ, ភិក្ខុនា នាម បរិសុទ្ធសីលាទិមត្តកេន វា អនាគាមិសុខប្បត្តមត្តកេន វា ‘អប្បកំ នោ ភវទុក្ខ’ន្តិ វត្តុំ ន វដ្ដតិ, អាសវក្ខយំ បន អប្បត្វា ‘សុខិតោម្ហី’តិ ចិត្តំ ន ឧប្បាទេតព្ព’’ន្តិ វត្វា ឥមា គាថា អភាសិ –

២៧១. ‘‘ន សីលព្ពតមត្តេន, ពាហុសច្ចេន វា បន;

អថ វា សមាធិលាភេន, វិវិត្តសយនេន វា.

២៧២. ‘‘ផុសាមិ នេក្ខម្មសុខំ, អបុថុជ្ជនសេវិតំ;

ភិក្ខុ វិស្សាសមាបាទិ, អប្បត្តោ អាសវក្ខយ’’ន្តិ.

តត្ថ សីលព្ពតមត្តេនាតិ ចតុបារិសុទ្ធិសីលមត្តេន វា តេរសធុតង្គមត្តេន វា. ពាហុសច្ចេន វាតិ តិណ្ណំ បិដកានំ ឧគ្គហិតមត្តេន វា. សមាធិលាភេនាតិ អដ្ឋសមាបត្តិយា លាភេន. នេក្ខម្មសុខន្តិ អនាគាមិសុខំ. តំ អនាគាមិសុខំ ផុសាមីតិ ឯត្តកមត្តេន វា. អបុថុជ្ជនសេវិតន្តិ បុថុជ្ជនេហិ អសេវិតំ អរិយសេវិតមេវ. ភិក្ខូតិ តេសំ អញ្ញតរំ អាលបន្តោ អាហ. វិស្សាសមាបាទីតិ វិស្សាសំ ន អាបជ្ជេយ្យ. ឥទំ វុត្តំ ហោតិ – ភិក្ខុ ឥមិនា សម្បន្នសីលាទិភាវមត្តកេនេវ ‘‘មយ្ហំ ភវោ អប្បកោ បរិត្តកោ’’តិ អាសវក្ខយសង្ខាតំ អរហត្តំ អប្បត្តោ ហុត្វា ភិក្ខុ នាម វិស្សាសំ នាបជ្ជេយ្យ. យថា ហិ អប្បមត្តកោបិ គូថោ ទុគ្គន្ធោ ហោតិ, ឯវំ អប្បមត្តកោបិ ភវោ ទុក្ខោតិ.

ទេសនាវសានេ តេ ភិក្ខូ អរហត្តេ បតិដ្ឋហំសុ, សម្បត្តានម្បិ សាត្ថិកា ធម្មទេសនា អហោសីតិ.

សម្ពហុលសីលាទិសម្បន្នភិក្ខុវត្ថុ ទសមំ.

ធម្មដ្ឋវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

ឯកូនវីសតិមោ វគ្គោ.